Simdi boru degil, ben de 14 senedir calisiyorum. cocuk dogsa buyumustu yani adam olmustu. 14 senedir iyi insanlarin yaninda, her turlu manyaga, cinse, sorunlu insana rastladim ama artik benim mi contalar gevsedi, yoksa manyak miknatisi mi oldum bilemiyorum son gunlerde bir saganak halinde sagli sollu geliyorlar, kurtulamiyorum

Aslinda bu son ornek cok da manyak sayilmaz, kaypak mi demeli bilmiyorum. Hayatima iki hafta once girdi. Bir Microsoft Partner ile calisiyoruz. Benim super zekali mudurlerim parayi bastan odemisler o yuzden adamlar bizi ateste unuttular tencere misali, dibimiz tuttu. Neyse bunlar bize surekli "corc baska projeye gecti size borc gelicek artik" diye yeni adam gonderip bizi delirtiyorlar. Genelde boyle 25 yasinda genc genc cocuklar yollarlardi, karsimda emeklilik vakti coktan gecmis, torun sevme kivaminda bir dede bulunca sasirdim ama yasi yuzunden adama ayrimcilik yapamazdim. Kendisini resepsiyondan gidip aldigimda sirtindaki kireclenmeden tut, ayagindaki agriya kadar anlatti ofise giderken. Sonra basladik calismaya. Adam bana surekli sen bilmezsin diye biseyler anlatiyor, diyorum ki, Cef, ben burada SharePoint teknik lead'iyim butun bu isleri kim yapiyodu sence? ben. ama adam bana ofis boy muamelesi yapiyor. Lan ben bu anlattiklarini zaten 10 senedir yapiyorum keraneci diye bagirmamak icin kendimi zor tutuyorum, ne de olsa babam yasinda adam.

En son "bak simdi sana bir numara gostericem!" diye start > run a gir dedi ve benim gozume bi kararma geldi. Icimde volkan gibi patlayan ne kadar his varsa ustune aticam Cef'in, britanyamin cefakar cefi telef olucak gidicek. Yasi basi tamam anliyorum ama benim tepemin tasi atmis Turklugumle bas edebilir mi Cef be, heheyyt. Neyse sonra toplantiya gitme zamani geldi. Cef kalkana kadar toplantiya 10 dakika gec kaldik. Adam 24 ayar keraneci cidden. Esyalarini kilitleyecek cekmece ariyor. Gercekten la havle vela kuvvete illa billahil aliyyil azim diyerek MERAK ETME KIMSE SENIN BISEYINI CALMAZ diyerek masamin yaninda kilitsiz duran brompton u gosterdim. Bu onu biraz ikna etse de, cebine biseyler sokusturup paltosunu da burup koltugunun altina alarak dustu ardima. Toplantida olanlari anlatmiycam ama kulagi mi duymadi, duymak mi istemedi bilemiyorum ama bizim istedigimiz bu A plani bu da olmazsa B plani diye anlattigimiz seylerin hepsini "ha ok o zaman C plani tamamdir" diye yorumlayarak defoldu gitti bu.
Whatsapp ile mesajlasiyoruz normalde bunun o zamana kadarki silah arkadaslari ile, ama Cefo tabii ki kendinden beklendigi gibi W.app enkritpte edilmedigi icin suratini burusturarak, sanki kendisine sigara teklif edilmis gibi KULLANMIYORUM demisti.

Neyse bu gitti ya, Gidis o gidis. sozde birlikte calismaya baslayacaktik - Cefo'dan 3 gun arabasi patlamis da dag basinda kalmiscasina haber alamadik. Uc gun sonra yani gecen persembe dedi ki, yarin size bir Proposal dokumani aticam. Opsiyonlar vericem bu projeyi hangi yolla yapabiliriz. OK dedim, gonder.Cuma gecti, pazartesi gecti gelen giden yok. Mudurune mesaj attim dedim ki Cefoya soyle Whatsapp kursun. Cildiricam artik yani. Neyse uzun badireler sonunda whatsappi kurdu ama whatsapptan email uzunlugunda mesajlar atiyor ve yazdigim mesaja cvp vermesi 2 gun suruyor yeminle. Adamin kisa mesajlasmadan anladigi duman isareti arkadaslar.

Seher geldi gecti, O dokuman gelmedi. Artik mazbatasi verilmeyen belediye baskani gibiyim, o dokuman her gecen gun yine gelmiyor. Bugun sabah artik duduklu tencere gibi patlayacagimi hissetmis olmali ki, dokumani gonderecegim ama once bana sunu bunu confirm eden bir email yazar misiniz ova dedi. yazdim tabii ki. Ardindan oglen bir telefon. Sozde dokumani yazmis. Ama sonra dokumana bakmislar bakmislar, ya bu olmaz demisler. Gercekten bana boyle diyor. Cok riskliymis o opsiyonlar, en iyisi yapmamakmis. Allahim olur musun oldurur musun. Mudurume soyledim; ben bisey anlamadim nasil yani diyor bana. Dedim ki Steve cok ciddi bir feto operasyonu ile karsi karsiyayiz. sKJBDJHASVFJ. Saka tabii. I am baffled as well dedim.
Allahim hala sinirden guluyorum. Ulan pezevenk bari beceremeyeceksin 1 haftadir neden oyaladin bizi, ne istedin tertemiz hislerimizdeeennn
Simdi Cefo'nun muduru bize bi D plani yapmis. Yarin huni takip gidicem ise! Kesin yani

 Bugün workshop yapmaya şirketin başka bir bölgesine gittim ben. 1 aydır bekliyor kullanıcılar bu workshopu. Neyini bekliyorlarsa. Kuş mu konacak? 2 saat bir şeylere bakıp sonra masasına dönüp feysbuku açmayacak sanki. Kafasından buhar olup uçmayacak. Bazen her şeyi laf olsun diye yaptığımıza yönelik derin şüphe duyuyorum hatta ne şüphesi lan, basbayağı biliyorum. Haydi diyelim kendime inancım var: ama İNSANLARA YOK.  Çalıştığım yerde birinden bir iş istediğinde o işi yapmamak için bin takla atarken harcanan enerji, o işi yapmanın toplam enerjisinden büyük abi, neye inanayım ben? Saçımı başımı yolup dağlara kaçmadığım her saniyeye yarabbi şükür desinler.
Aslında ben kullanıcılar Türkçe bilse buna Atolye matolye daha havalı bir isim uydururdum ama işte anca bu kadar oldu. Hazırlık yine son ana kalınca canımdan o kadar bezmişim ki açtım microsoft'un sitesini, bulduğum eğitim materyallerini kopyaladım bir word dokümanına. Proje müdürüne de dedim 'valla oradan buradan I put together, aman be yeter' diye. Zaten bite size/minnak diye yapacağımız session oldu sana 2 saat. Onu da gösterelim bunu da gösterelim diye diye bir tap dance gösterisi yapmadığım kaldı. 4 sene falan oldu ben böyle sınıflı mınıflı workshop yapmayalı. En son Oxford university press de yapmıştım, ama orada ortam o kadar bohemdi ve insanlar  o kadar lovely idi ki sanki workshop veya egitim yapmıyordum da müzeyyen teyzeye çaya gitmiştim o kadar relax'tım. Ya da belki de o zaman çocuğum olmadığı içindi ne bileyim. Daha bir nimble, daha bir dombul, daha bir zekiydim sanki o zamanlar

Bir gece öncesinde artık yattığım yerde klasik 'bu hayat gidiyor evet ama, nereye gidiyor:' düşünceleri içinde olmaktan mı yoksa sabah 1 saat direksiyon sallayıp sonra da 12 kişiye eğitim verecek olmanın gerginliğinden mi uyuyamadım bilemiyorum ama baykuş gibi sabahın 2sini gördüm yani. Belki de o yüzdendir sabah petrol istasyonunda kazağımı ters giydiğimi fark ederek güne 1 - 0 mağlup başladım. Ya aslında bizim proje müdürü zaten saksağan gibi bulduğu her renkli cafcaflı şeyi üstüne geçiren bir tip. Onun yanında benim ters kazak ne ki?? diye düşünsem de petrol istasyonunun tuvaletinde hemen itibarimi kurtardım. Sanki boktan bir devlet kurumunda değil de en havalı plazada çalışıyormuş gibi kahvemi de aldım oooh düştüm yollara. Zamanında varmayı da başardım. Her şey iyi gidiyordu. Sonra workshop a başladık. Dakika bir gol bir, bilgisayara login olamadım. Abi microsoft senin allah belanı versin, bak cidden diyorum çok samimiyim. Senin bu login ve crash problemlerin dolayısı ile o sunum / workshop / hede hödö önlerinde telef olan kaç mühendis var ya. Oğlum siz bu bilgisayarları sürekli bir grup insanın önünde çöksün diye mi programlıyorsunuz?? Neyse ki insanlar chatty çıktı. Ama o kadar uykusuzum ki, İspanyol musun sen diye bir soru geldi oradan artık muhabbet nasıl dolandıysa baktım ki aa Türkmüşüm, Rememberence week'ti, Birinci dünya savaşıydı hoop Çanakkale geçilmez'e gelmişiz. Bu sürreal ortamı bölmek istemezdim aslında, hatta yine masalara tırmanıp hep hayalini kurduğum mehter marşı fon müziğinde DEDELERİMİZ BİZİM VİYANAYI Bİ GEÇSEYDİ VAR YAAA  tiradını atmak isterdim. (6 senedir hayal ediyorum ama bir defacık yapamadım) Neyse sonra benim eleman nihayet bilgisayara login oldu. Project manager ile benim saçmalamalarımız son buldu. Ben son derece bayık eğitimi yaptım bitirdim. Ne yazık ki grupta kafası çalışan bir adam vardı arkadaşlar. Pezevenk başladı işte klasik 'bu egitim için çok teşekkürler çok faydalı oldu AMA + eleştiri, eleştiri, eleştiri!' Allahım adam resmen ringde dağıttı beni. Benim departmanın başındaki adama sorması gereken soruları bana soruyo. Bütçe var mı bütçe??? diyor kibarca. Ben ne bileyim abi. Olsa olsa muhtarım ben orada. Git kaymakama valiye git, bana ne geliyosun dingil. Cebimden poundları çıkarıp çıtı çıtı atacağımı falan mı sanıyorlar anlamıyorum ki! Bizim bütün forsumuzu söndürdü bu adam. Project müdürü de ayağa fırladı, daha proje bile olmayı başaramamış bu cenin projemizi savundu ama savundukça da daha bir savruldu. Tabii Reycil, tabii dedim içimden. Sen sürekli onun bunun gıybetini yap ofiste ancak, proje neymiş??
Elimde mouse benzeri aletimle, bir yandan Reycil'a saydırıp bir yandan da düşünüyorum, Allahım benim burada ne işim var ya. Kötü yola düşmüş gibi hissediyorum kendimi. Ne bir standart, ne bir yol yöntem. Lan ben Türkiye'den bu yüzden kaçtım sayılır benim yine aynı batakta ne işim var. Sonra düşündüm de süper bir kariyer elde etme gibi bir hedefi ben zaten başkalarına bırakmak istiyorum yahu. Mutlu ve özgür olmak istiyorum ben. Sıçıyım kariyerine!
Gülümsedim sonra. ooo bakın bakın alan beyler de buradaymış, soru da sorarlarmış dedim klavyeyi keyboard olarak kullanarak. Keşke spotify'dan huzurum kalmadı falan çalsaydım, iyi giderdi be..Cıstak cıstak..
Yaktın beni Alan.. İki damla motivasyonum vardı onu da kuruttun alçak adam. Yok işte yok, bütçe de yok, proje planı falan da yok, babamın hayrına yapıyorum lan ben bu işi adeta. Mutlu musun lan Alan???? Adamsan çıkışta bekle! Wait for me at the exit if you are a man demek istedim, ama diyemedim....

Bu sabahki halim, temsili degil.

Bu sabah gene bir is haftasina olabilecek en boktan bicimde basladim. 1 bucuk saatlik bir toplantiyla. Simdi bu toplanti o kadar gereksiz, o kadar gereksiz ki, daha once, bir oneride bulunmus, papa oldukten sonra secim yapan kardinaller gibi toplasip tepismek yerine bunu sahip oldugumuz uygulamalardan birine yaptirabiliriz demistim. Fakat nedense bizzat seytani tutup katolik kilisesinde vaftiz etmeyi onermis gibi tepkiler almistim. (Bugun de papazlardan girdik hadi bakalim)

Yani 16 adam saat telef olacagina, paralel is akislari ile duble duble yollar kurarak yapabiliriz ayni seyi ama ben kime anlatiyorum bunu? Dostlar, dunyanin hangi yoresinde olursa olsun bir gucu, bir sandalyeyi eline geciren onu birakmamak icin gerekirse ustune, ve hatta sizin ustunuze sicabiliyor.

Bu toplantinin amaci o hafta yapilacak isleri gorusmek, onceden gonderiyoruz aslinda ne yapacagimizi, sonra onaylaniyor veya onaylanmiyor. Her is yerinde yasanan klasik bir surec. Bu hafta resmen KIL VE OTESI(kendisine ko diyecegim bundan boyle) olarak tanimlayabilecegim biri chair ediyordu toplantiyi, sansima tukureyim yani.

Ko, surekli iyi seyler soyluyormus gibi konusup aslinda kotu seyler ima eden insanlardan. Bildiniz di mi? Guzel kelimeleri alir, guzel guzel soyluyormus gibi egip buker, adamin artik neresi kolayina geliyorsa orasina sokar bunlar. Neyse benden once 14 tane konusulacak madde var, bogrume dana oturmus, ben yine sinmisim, bitki cayimi hopletip Surface'imi kurcaliyorum. Yanimdaki candy crush oynuyor cozur cozur. Ay allahim, patlayacagim yani. Sikintidan odada herkes kapissa kim kimi dover, en son kim galip cikar onu dusunmeye basladim yine. (Ne zaman bir yerde sikilsam hep bunu dusunuyorum nasil bir manyaksam) Bir de herkes illa ki konusacak. Ko konustukca digerleri de bir seyler demek zorunda. Mazallah yani, yetkin varsa milletin gozune gozune sokacaksin ki gorsunler. Illa ki bir seyler soyleyeceksin ki golgelerin gucu sende kalsin. Bu bir sey soyleme ve kendi fikrini beyan etme arzularinin kiskacinda 2 dakikada tartisilacak seyler uzuyor sana 8-9 dakikaya. Kafamda Huzurum Kalmadi caliyor....

Sira bana geldi nihayet. Yani o kadar osuruktan bir sey ki aslinda benim yapacagim sey, tartisilan once seyin icinde belki en onemsizi. Yapacagim teknik degisikligin sistemlere etkisi yok gibi bir sey. Calismazsa da geri dondurecegim her seyi, guc kalkanlari inmiyor asayis berkemal olacak. Ama anacim, ben bu toplantilara cok sik gelmedigimden midir nedir, lan adam basladi beni cifte sorguya almaya. Bulmusken yukleneyim kopege, sikayim bogazini da gucumu gorsun mu dedi artik ne yapti?? Lan pezo, benden oncekiler resmen dunyayi yok et butonuna basacaklar, onlarin yaptigi iste bir sey ters gitse butun sirket coker. 2 soru sorduysa onlara ne olayim! Konustukca konusuyor, manyaga dondum. Eooo diye cevaplar vermeye basladim. Gayet kendime guvendigim sumuk kadar onemsiz isim buyudu buyudu  sicarak taslari delme zorluguna yetisti. Ya iyi de benim de bir yetkim var, bascavusun esegi degilim ben, bugune bugun bu isin teknik sorumlusuyum. Bir titredim, Haydi kizim goreyim seni dedim kendime, dunya yansa umursamaz bir sekilde attim elimi sacima, basladim sacimi kivira kivira konusmaya. I made this change many many times in past, never encountered a prablim dedim. Change oncesi test planlarini gururla sergiledim. Butun kozlarimi oynadim ve onayi aldim. Allahim bir de gercekten onemli bir degisiklik yapsam herhalde yatirip Xray falan cekecek adam. Toplantilardan nefret ediyorum!

Efendim, bize yeni bir si-ay-o geldi. Yani herkes nefret ettiği için kampüsteki en öte, en eski binaya tıkılmış bilişimcilere yepyeni bir müdür. Kurbagalarin krali gibi. Gıcır gıcır yeni adam, 2017 model. Hemi de Alman! Çok pardon, Avusturyalı.

Eski müdür daha 2 hafta önce gitti ama adamın yüzünü hatırlamıyorum. Anılarımda dikdörtgen bir takım elbisesi olarak yer alacak beyaz saçlı, çok etliye sütlüye bulaşmayan bir adamcağızdı sağolsun.

Yeni müdürümüz ise oldukça havalı. O kadar Alman bir ismi var ki, adını telafuz ettiğimde Deutschland, uber alles ulan!! diye nara atasımız geliyor. İngilizlerin Alman'lara karşı: BU KADAR ÇALIŞKAN VE DISIPLINLI OLMAK ZORUNDA MISIN GERCEKTEN CANIM? gibi italik duran bir bakış açısı var. Çok çalışana, işinin peşinde koşana, he is a bit german dediklerini duymuşluğum var. YeniMüdürBey de bu Alman ekolunden, belli. Adam her 4 senede bir iş değiştirerek kariyer basamaklarını tırmanmış.

Neyse eleman gelir gelmez bütün bilişim takımına maili çaktı; Bana 200 kelimeyi aşmayacak şekilde, genel ifadeler kullanmadan kendinizi tanıtır mısınız, please. Oha, başka emrin? biz burada tüm bir gün bilgisayar biliminin dibine vuruyoruz, sen kimsin be adam? diyemeyen British dostlarıma darbeli matkap etkisi yapan bu email, Allahıma çok şükür hala 'Amaaaaaaaaaaan en kötü kovulurum, ne olacak ' mottosuyla  yaşayabilen Ova ablanıza zor gelmedi. Bu email 9:20'de mi geldi, 9:32'de ben  72 kelimelik cevabımı yollamıştım bile. İş yerinde duruma göre vitesi alçaltıp yükselterek tam bir dolmuş şoförü havasında yaşayan, azıcık aşım kaygısız başım diyen benliğime 72 kelime yeterdı de artardı bile. Uzun lafın kısası iyidir.

Tabii diğer arkadaşlarım 10 günlük cevap gönderme süresini bolca kullanıp şöyle mi yazsam böyle mi, dur bi okuyayım sana muhabbetleri ile dolup taştılar. İnsanlardaki bu müdürseviciliği anlamıyorum. Lan eşek kadar adamsın, kocamansın yani. Senden bir üst rütbedekine güzel gözükme isteği neden? Tamam hepimiz takdir edilmek istiyoruz ama iş yerinde şu yöneticilerine onaylayan köpek gibi kafa sallayanlara acayip tilt oluyorum. Hayır bir de burası üniversite yani, neyin hırsı bu, sanki rektör olacak pezevenk. Sanki her sene kep fırlatıyoruz. Hiçbir şey olmuyor proje bitince.

Neyse benim 72 kelimem bizim YeniMüdürBey'e ulaşır ulaşmaz bana bir meeting request geldi. Amanin! bir de yüzyüze tanışma seromonisi olacakmış herkesle! Tek tek! Orrayt dedik, ona da tamam. Gün ve saat geldi çattı, görüşmeye de gittim. Oda sıcak mı sıcak, insan pencereyi açar, bayılacağım sıcaktan. Adam metalden yapılmış gibi genişlemiş, oturuyor sandalyesinde. Acayip misin arkadaşım, PENCEREYI ACSANA diyemedim dostlar. Diyemedim. Hani Terminator'un ikinci filminde kötü bir robot vardı, bildiniz mi? Hani pezoyu ateşe atıyorlardı, kaynar kazanlarda yakıyorlardı da ölmüyordu, bir de ölmediği yetmezmiş gibi aynı donuk yüz ifadesi ile hiç mimik kasmadığı halde, ŞİMDİ SIÇTIM BABANIZIN KEMİĞİNE diyerek çıkıyordu bütün musibetlerin içinden. Hah, işte o herifin bir üst modeli, ete kemiğe bürünmüş hamam gibi odanın içinde beni bekliyormuş arkadaşlar. Pencereyi açsa, secde-i şüküre ineceğim yere, o denli sıcak. Adam da bir o kadar soğuk. Adama ping atsam, gebereceksin köpekkkk diye kalkıp tokat atacak yani o derece. Hello mello bir şeyler dedi,  duruyor hemşo. Benim konuşmamı bekliyor. Soru sormaya tenezzül edebileceğim bir varlık değilsin, konuş ve git diyor adeta. O ana dek heyecan falan yapmamıştım,  iş görüşmesine girecek kertenkeleler gibi etrafta koşuşan  veya diğer kampüsten gelip 'burada olduğu günler odasından çıkıp bi selam vermiyor abi!' diyen arkadaşlarım bile bende heyecan uyandırmaya yetmemişti. İyi bok yemişim gerçekten, hiçbir şey planlamadan, bir defter kalem bile almadan adamın yanına gitmekle. Odaya girerken Spice Girls'teki Crazy spice kadar mutlu mesuttum, adamla geçirdiğim ilk 2 dakikada 'ben insan değil miyim' diye diz çökmüş yerde sürünen İbrahim Tatlıses'e dönüştüm. Zaten her dara girdiğimde sağolsun Türk Arabesk kronolojisi imdadıma yetişiyor, eksik olmasınlar iyi fon müziği oluyorlar tüm sosyal kabızlıklarıma.

Efendim ben oradan bir konuşmaya başladım, Am I not Human diye sormadım tabii, ben sharepointciyim burada, çok seviyorum, bildiğin gibi değil, yardırıyorum, şöyle upgrade ettim, böyle formlar yaptım diye anlatıyorum, Terminator karşımda yüz kası bile oynatmadan dinliyor. O put gibi durdukça ben konuşuyorum, konuştukça da saçmalama girdabına batıyorum. Kafamın içinde hızlıca düşünüp kendime dışarıdan baktım şöyle bir, adamdan önce ben gıcık oldum kendime. Salak salak SharePoint anlatıyorum adama. Neyse sonra o da biraz konuştu. SharePoint projesi yapmış geldiği yerde. Burada insanlara SharePointi sevdireceğiz dedi bana. Kesin bana gıcık oldu. Bir iki defa tersledi gibi geldi çünkü. Ne bu coşku lan, adam ol, adam! der gibi bakıyordu. Hakiketten ne bu coşku : Kendime soruyorum. Neden heyecanlanınca aniden panikli neşe geliyor bana? Adam Avusturyalı, inanın Mehter marşı çalarak girmeliydim. Your fathhhheer was Turrrrrkk if we went into Vienna demeliydim. Türkün gücünü gösteremediğim gibi, maymunun .ötünü gördüm bizzat. En son toparlamak için, bana güvenebilirsin beybi, I want to take responsibiliti gibi bir şey dedim. TABİİ Kİ ALACAKSIN BU SENİN İŞİN ZATEN dedi bana adam ya la!!! Öyle boynu bükükler gibi kaldım, sürüne sürüne çıktım yanından adamın.

Şimdi sağda solda,  bu yeni müdür is a bit too german, oh my god nothing is good enough for him falan diye dolaşıyorlar, bu adam var ya ağrısız başıma ağrı olacak, lan allahın cezası osmanlı, niye geçemediniz o Viyana'yı diye ömrümde ilk kez dövüneceğim galiba!

Sanirim ikinci bir cocuk yapmayisimin nedeni cocugum oldugundan beri hayatimin her gununun tek kelimelik ozetinin Azer Bulbul sarki isimlerine denk gelisi.
Kaderim bu. Ya dardayim, ya zordayim, ya da ikimize birden yukleniyorlar.  Bugun cok degil 1 saat kadar once basimdan gecenleri su an yazmazsam kesin unuturum.O yuzden yazayim dedim.

Sabah toplantisindayim bir saat once. Daily Stand-up.
Masa ve sandalyeler onumuzde duruyor ama biz oturmuyoruz ayakta duruyoruz.
Ben hastayim. Geberiyorum. Bedenim adeta kar olmus yagiyor. Yok ya, kar cok romantik ve elit kalir benim halime kiyasla. Sulu sepken gibiyim.
Cocuk hastaydi haftasonu, iyilesti ama allahin belasi mikroplar dururlar mi, ev ahalisini gezmeye basladilar dunya turu yapar gibi.
Neremden girdiler neremden ciktilar bilmiyorum. Terliyorum,sirtim at cignemis gibi aciyor, onumde duran sandalyeye hasretle bakiyorum, suya egilen salkim sogut gibi egildikce egiliyorum ama oturamiyorum. Stand-up toplanti konseptini icat edenin yedi sulalesine hanimefendiligime hic yakismayacak seksist kufurler sayiyorum. Oturmaya hasretim. Dokulecegim yere, icimde firtinalar kopuyor. Video konferans yaptigimiz icin ekranda bizim oda da gorunuyor, masallahim var, suratim kipkirmizi BURAYA PARK EDILMEZ isareti gibiyim resmen.
Bir de sirayla herkes ne yaptigini anlatiyor ya allah kahretmesin iki kisi sonra sira bende, bir yandan kahramanca ayakta durmaya calisip bir yandan da soyleyecegim cumleyi kafamda ayarlamaya calisiyorum.
Cunku beynim de bedenimden cok farkli degil.Sabah gunaydin diyen arkadasa hello yerine byebye diye cevap vermisim(cidden) ise nasil geldim hatirlamiyorum bile. Yani canimi teslim etmeme uc nefes kalmis.
O esnada telefonum hunharca calmaya basliyor. Lan kim bu diye bakiyorum ki Mehmet. Hah tam arayacak zamani buldun diyorum MEMO! Veriyorum mesgulu, veriyorum mesgulu. Ama yok, bir daha ariyor, bir daha. Guc bela TOPLANTI diye txt atiyorum.
Cevap geliyor: Kaplan'in okuluna geldim okul bugun kapaliymis!
Sanirim dunyanin en kisa korku hikayesi bu olmali. Ayakta durma cabam,  sira bana gelecek stresim beni yikmamisti ama bu YIKTI.
Mehmet bildigin elinde Kaplan'la kalakalmis. Okul kapaliymis, noticeboard'a asilmis, onceden email gonderilmis.
Dunyanin en sorumluluk sahibi ana babasi olan Mehmet ve Ova bunu kacirmis tabii.
Ruhum muhtemelen bedenimi terk etti o an. Bir tavana ciktim indim demek isterdim ama doruklarda gezilecek en son gun bugun, muhtemelen ruhumu sicti bedenim. Odanin altina indim, yayildim, toparlanamiyorum. Surunuyor ruhum. Sira bana geldi. Hello everyoneee diye bir basladim ki kendime inanamiyorum. Gulumsedikce gulumsuyorum o pancar suratimla, batti balik yan gider bir seyler anlatiyorum.
Kesin aha manyak kariya bak, kasi gozu nasil da oynuyo dediler var ya. Cunku o an sinir stresten her yerim oynamis olabilir gercekten. Gozum segiriyor onu hissettim ama baska nerem segirdi bilmiyorum!
Su mubarek cuma gununde Allah bana o toplantidan yere cokmeden cikmayi nasip etti ya bin sukur diyorum.
Mehmet izin almis mudurunden, evden calisacakmis, haydi hop Kaplan'la beraber eve donmus.
Olan bana oldu o toplanti muhtemelen omrumden bir bes alti ay yedi. Toplantidan ciktim surune surune masama geldim, inanir misiniz ne oldu.
Bir arkadas bizim ofisten gecerken yanimda geldi ve 'Turkiye'nin Bulgaristanla siniri varmis yahu! hic bilmiyordum' diye muhabbet etmeye basladi.
Yani normalde kendisini de severim, ama bu dogru bir an degildi sohbet icin.
Yuzumu kaldirip ona baktim, adam boncuk boncuk terlemis suratimi, perisan halimi gorunce soka girdi. Kesin o an Turkiye'nin Bulgaristan sinirina yikildigimi dusundu.
Agzimi acip konusamiyorum adamin suratina mal mal bakiyorum, yuzumden KAHROLSUN BULGARISTAN yaziyor, Allahtan adam ingiliz Bulgar falan degil.
Tabii biraz 'nolmus lan bu kariya' diye suratima bakarak hafif gergin bir ses tonuyla, her an kacmaya hazir urkek bir ceylan gibi anlatmaya basladi: Pub quizde Turkiye'nin 6 sinir komsusunu sormuslar.
Lan ne altisi koluna bacagina sictigimin, hastayiz ama daha olmedik lan!!! diyerek Google Maps'i actim.
Gucum olsa kolundan tutup monitore ittirecek, 8 tane, ogren de gel cik karsima diye bir kac tokat atacaktim.
Atesim vardi. Kafam binbesyuzdu. Belki hala da oyle. Arkadasim yanimdan gittikten sonra Turkiye'nin komsulari, onlarin komsularinin komsulari falan derken kendimi Guyana'da buldum.
1 saat sonra eve gidebilecek olmanin mutluluguyla doluyum su an.
Guyana'dan selamlar!

Iki saattir guluyorum. Bizim direktor emekli oluyor. Yerine kim gececek tartismasi olunca, iki kisinin adi gecti.  Ben de birinin ismini cikartamayip buyuk bir aciksozlulukle:

"Hangisi? Su Steven Seagal'e benzeyen adam mi" dedim.

Bir anda butun gozler bana cevrilmisti. Adamin adi Julyen'di (biber dograma stili olanindan) ve gercekten de bedeninden zangir zangir yayilan o GUC BENDE ARTIK vibelarini karsisindakinin iliklerine kadar sokmaya kararli bir tipti. Hani boyle insanlara "sen ne yaparsan yap burnumun kenarindaki tatak bile hayatimda senden daha fazla hacim kapliyor canim :((" havasi ile yaklasan, durruk tipler olur ya iste onlardan biri aslinda Julyencim. Tanisaniz cok sevmezsiniz. Ayrica bilmeyenler icin animsatayim, buradaki testesteron seviyesi Cin'deki hava kirliligiyle dogru orantili. IT'de bazi erkekler kendi alanlarini "Maalesef!" iseye iseye isaretleyemedikleri icin egolarini genisleterek, ben buradayim ve fikirlerim hepinizden onemli uleeyn diyerek kendilerini rahatlatiyorlar mecbur. Julyen de etki alanini vucut artiklari ile isaretleyebiliyor olsa sanirim hepimiz tepemizde bir hevenk bokla oturuyorduk ofiste. Tenk god.

Efendim neyse, ofiste birden hava degismis, "Nasil yani? Ne steven seagal'i?" diye bakan gozler bana cevrilmisti:
"yah ne bileyim iste, doksanlarin aksiyon filmlerinden cikmis gibi bir tip, boyle toplantida masaya vurup; yettiniz artik diye herkesi taka tuka dovmeye baslayacak gibi gorunmuyor mu?"
dedim... Bu ani ve Ingiliz ruhuna oldukca generous gelen itirafim uzerine Brit davadaslarim havalara bakip biraz dusunduler. Ve sonra 'Ohh yeeeahh lan hakikatten oyle, halejullah' diye bagirmaya basladilar.

Sonra actik Steven Seagal fotograflarina bakmaya basladik. Eski filmlerini yad ettik. Steven'cigimizin dev bir dikdortgenler prizmasina donmesinin geyigi dondu falan.

Boyle manyakca seyler olabiliyor iste arada. 15 dakika sonra muhabbet 90'larin aksiyon filmleri uzerinde o denli ilerlemisti ki 'lan biz bu noktaya nasil geldik' diye sormaya basladilar.

Bense az evvel Julyen dogranmis biber a.k.a. Steven Seagal Kembric reloaded ile merdivenlerde bir kez daha karsilasmis ve gulmeme engel olamamistim.  Neyse ki bu yersiz nesem dayak degil bir gulumseme ile cevaplandirildi. Julyen de gulumseyebiliyormus, ooo yeeeee! Julyencim, bana gulumsedin ya ben de bu yazimi sana armagan ediyorum canim. Sevgiler bebisim.

Oncelikle son bir haftadir perte ciktigimi itiraf edeyim sayin okuyucu, 10 gun suren bir tasinma ve bakim/onarim yapilmasi gereken iki ev.. Insan kaca bolunecegini sasiriyor. Cocuk da olunca. Cocugun okuluna gotur getir olaylari falan cok zor. Yemek de vermiyor okul her gun beslenme hazirla. Ilk gun buyuk ozenle hazirlanan beslenmeler bir sure sonra iki ekmek arasina sikistirilmis mazlum bir peynir dilimine guvenen son dakika birlestirmelerine donusuyor...Bunu yazacagim bir ara!

Bugunku konumuz Is Gorusmeleri.

Cok uzgunum, cok boktan bir gundu bence dun. Canim  sambacim, ofisteki diyet dostum, badim E. dun isten ayrildi. Dogrusu o kadar istemeye istemeye ayrildi ki ve ben calistigim is yerine o kadar sinir oldum, o kadar sinir oldum ki, Turkiye gundeminin yanina eklenip canimi siktikca sikti bu durum. E. ye soyle kocaman bir sarildim dun, uzulme lan dedim, gorusuruz yine. E. ortayasli, oldukca stil sahibi olmasi gay olusundan geliyor olabilecek, kabul etmese de suratinda dolgu oldugunu dusundugum tontik bir arkadasimiz. Mukemmel bir yazilimci kendisi. Teknik olarak EMEYZING. Zaten kendisi bizde baska bir danismanlik sirketinin elemani olarak calisiyordu. Amerika'dan buraya gelmis, burada da Ingiltere kazan o kepce sirket sirket, yore yore dolasiyor. Dolasmaktan bikmis artik, Cambridge'de bir apartman tutmus nehre bakan, cok mutlu. Bizim is yeri mukemmel bir yer olmasa da kalmak istedi. Kidemli yazilimci pozisyonu acildi bir tane, basvur dediler kendisine. Gorusmeler iki hafta once cuma gunu yapildi, ben de katildim.

Gorusme universitenin baska bir kampusunde olacagi icin sabah afyonum patlamadan yollara dustum. Ben obur kampuse ne zaman gitsem kendime has 'NEREYE GIDEYIM LAN BEN' ruh haline giriyorum. Gecen sefer otobus yoluna girmisim, bariyerdeki gorevliyi arama dugmesine basmisim, kadin bana Kibariye'nin annesi (nur icinde yatsin) gibi sofeeer sofeeer dercesine bagiriniyor, ne dedigini anliyorum ne ne yapmam gerektigini. Ben de ac lan bariyeri, ac lan diye yalvariyorum. En sonunda anladim ki yanlis yerdeyim. Arabalarin olmasi gereken yeri bulup dogru bariyere gelince bu sefer de sifren yok dediler. Babasinin kemigine tukureyim ya universite degil de Nasa ussune giriyorum sanki. Emaille gondermisler sifreyi, otopark girisini telefonla internete baglanana kadar felc ettikten sonra nihayet giris yapmayi basardim. Meshurum arkadaslar. Herkes beni taniyor. Iste iki seferdir park yerini kitleyen o MAL  diye bakiyorlar bana. Nefret ediyorum bu yuzden diger kampuse gitmekten. Ya ne var otobusler geciyorsa. Ac iste bariyeri kimse yok girivereyim soldan donecegim zaten. (Nalet olsun Icimizdeki Turkluge! Turk ogun, calis, dortluleri yak saga cek.)

Efendim neyse ben normal insanlarin puruzsuz yaptigi isi turlu badireler atlatarak yapip gitmem gereken yere gittim. 5 tane insan gelecekmis gorusmeye. Muhtemelen kadin oldugum icin veya belki de takimdaki en genc eleman oldugum icin, bana gelenleri sen karsila diye diktiler resepsiyona. Hayir hic de kimseyi karsilayacak gibi degilim. Ama cok kararliyim karsilamaya. Gorusmeye gelir gibi giyinmis yalniz birini gordukce Panter gibi atliyorum gorusmeye mi geldin diye. Bizim sevgili dostumuz E de geldi. Inanilmaz sikti, eldivenlerine kadar. gelenlerin hepsini bir yere oturtup toplarken kendimle gurur duydum yemin ederim. Dogal bir liderim lan dedim. Herkes geldi. Biri 50'lerin baslari, digeri 50'lerin ortasinda iki Ingiliz adam. Bir tane sarisin Ingiliz kadin. Bir tane yine bizim is yerinde calisan Yunan arkadas ve benim tontik arkadasim E. Kattim onume cikardim yukariya.

Baktim bizimkiler yere bir carsaf sermis. Ortasina da kirmizi bomba koymuslar. Ilk egzersiz bu bombayi takim calismasi yaparak patlatmadan carsaftan disari  cikarmak. Ip falan vermisler bunlara. Bana fenalik basti... O grup testinde benim arkadasim E darmadagin oldu. Bir kere 3 tane asiri extrovert kisi var orada, sarisin kadin, 50'lerindeki adam ve yunan dost. Ayy bunlar basladilar car car car tartismaya. Diger kalan iki kisi ne yapsin.. Kenara gecip harmandali mi oynasinlar? Cok sikiciydi. Cikartamadilar da bombayi salaklar!

Sonra teknik sinav yapildi. Mazlumu getirin misali beni de sinifin basina diktiler, universite hocasi gibi hissettim kendimi. Sssst Nayciil, google kullanmak yok. Brayynnn lutfen onune bak. Bir havalara girdim kendime gore. Sikintidan patladim ama yalan degil. Bir de soru soruyor kiptiler. Lan ben nereden bileyim. Zaten o soruyu cozmeye gelmissin bana ne soruyorsun. Kiro!

Abi gercekten bir Turk olarak anlayis ve tolerans konusunda bir Ingiliz 100 puansa ben 50 puan falanim. Neyse...

bu gorusmelerin sonunda hala nasil oldugunu anlayamadigim bir sekilde E yerine Sarisin bayani aldilar. Cok uzgunum. Gorusmeye katilan diger takim arkadaslari da bunun yanlis karar oldugunu dusunuyor. Ama tepemizdeki mudur bunu istedi. Burada gordugum ilk salakca karar degil. Son da olmayacak. Uzuluyorum ya bazen eski is yerini birakmasa miydim diyorum. Ozledim orayi galiba :(

Boyle yani. E gitti. Masasi bos. Yeni elemanimiz diger kampuste calisacak. Son aylarda, bu giden 4. kisi, hepsini de cok ozledim valla. Kendimi motivasyonsuz, enerjisiz hissediyorum, kariyerimle ilgili endiselerim var. Su an cocuk var ve burada durmak zorundayim, zaten oyle kirmizi hali serip gel diyen de yok acikcasi. Sikistim kaldim :(