Simdi boru degil, ben de 14 senedir calisiyorum. cocuk dogsa buyumustu yani adam olmustu. 14 senedir iyi insanlarin yaninda, her turlu manyaga, cinse, sorunlu insana rastladim ama artik benim mi contalar gevsedi, yoksa manyak miknatisi mi oldum bilemiyorum son gunlerde bir saganak halinde sagli sollu geliyorlar, kurtulamiyorum

Aslinda bu son ornek cok da manyak sayilmaz, kaypak mi demeli bilmiyorum. Hayatima iki hafta once girdi. Bir Microsoft Partner ile calisiyoruz. Benim super zekali mudurlerim parayi bastan odemisler o yuzden adamlar bizi ateste unuttular tencere misali, dibimiz tuttu. Neyse bunlar bize surekli "corc baska projeye gecti size borc gelicek artik" diye yeni adam gonderip bizi delirtiyorlar. Genelde boyle 25 yasinda genc genc cocuklar yollarlardi, karsimda emeklilik vakti coktan gecmis, torun sevme kivaminda bir dede bulunca sasirdim ama yasi yuzunden adama ayrimcilik yapamazdim. Kendisini resepsiyondan gidip aldigimda sirtindaki kireclenmeden tut, ayagindaki agriya kadar anlatti ofise giderken. Sonra basladik calismaya. Adam bana surekli sen bilmezsin diye biseyler anlatiyor, diyorum ki, Cef, ben burada SharePoint teknik lead'iyim butun bu isleri kim yapiyodu sence? ben. ama adam bana ofis boy muamelesi yapiyor. Lan ben bu anlattiklarini zaten 10 senedir yapiyorum keraneci diye bagirmamak icin kendimi zor tutuyorum, ne de olsa babam yasinda adam.

En son "bak simdi sana bir numara gostericem!" diye start > run a gir dedi ve benim gozume bi kararma geldi. Icimde volkan gibi patlayan ne kadar his varsa ustune aticam Cef'in, britanyamin cefakar cefi telef olucak gidicek. Yasi basi tamam anliyorum ama benim tepemin tasi atmis Turklugumle bas edebilir mi Cef be, heheyyt. Neyse sonra toplantiya gitme zamani geldi. Cef kalkana kadar toplantiya 10 dakika gec kaldik. Adam 24 ayar keraneci cidden. Esyalarini kilitleyecek cekmece ariyor. Gercekten la havle vela kuvvete illa billahil aliyyil azim diyerek MERAK ETME KIMSE SENIN BISEYINI CALMAZ diyerek masamin yaninda kilitsiz duran brompton u gosterdim. Bu onu biraz ikna etse de, cebine biseyler sokusturup paltosunu da burup koltugunun altina alarak dustu ardima. Toplantida olanlari anlatmiycam ama kulagi mi duymadi, duymak mi istemedi bilemiyorum ama bizim istedigimiz bu A plani bu da olmazsa B plani diye anlattigimiz seylerin hepsini "ha ok o zaman C plani tamamdir" diye yorumlayarak defoldu gitti bu.
Whatsapp ile mesajlasiyoruz normalde bunun o zamana kadarki silah arkadaslari ile, ama Cefo tabii ki kendinden beklendigi gibi W.app enkritpte edilmedigi icin suratini burusturarak, sanki kendisine sigara teklif edilmis gibi KULLANMIYORUM demisti.

Neyse bu gitti ya, Gidis o gidis. sozde birlikte calismaya baslayacaktik - Cefo'dan 3 gun arabasi patlamis da dag basinda kalmiscasina haber alamadik. Uc gun sonra yani gecen persembe dedi ki, yarin size bir Proposal dokumani aticam. Opsiyonlar vericem bu projeyi hangi yolla yapabiliriz. OK dedim, gonder.Cuma gecti, pazartesi gecti gelen giden yok. Mudurune mesaj attim dedim ki Cefoya soyle Whatsapp kursun. Cildiricam artik yani. Neyse uzun badireler sonunda whatsappi kurdu ama whatsapptan email uzunlugunda mesajlar atiyor ve yazdigim mesaja cvp vermesi 2 gun suruyor yeminle. Adamin kisa mesajlasmadan anladigi duman isareti arkadaslar.

Seher geldi gecti, O dokuman gelmedi. Artik mazbatasi verilmeyen belediye baskani gibiyim, o dokuman her gecen gun yine gelmiyor. Bugun sabah artik duduklu tencere gibi patlayacagimi hissetmis olmali ki, dokumani gonderecegim ama once bana sunu bunu confirm eden bir email yazar misiniz ova dedi. yazdim tabii ki. Ardindan oglen bir telefon. Sozde dokumani yazmis. Ama sonra dokumana bakmislar bakmislar, ya bu olmaz demisler. Gercekten bana boyle diyor. Cok riskliymis o opsiyonlar, en iyisi yapmamakmis. Allahim olur musun oldurur musun. Mudurume soyledim; ben bisey anlamadim nasil yani diyor bana. Dedim ki Steve cok ciddi bir feto operasyonu ile karsi karsiyayiz. sKJBDJHASVFJ. Saka tabii. I am baffled as well dedim.
Allahim hala sinirden guluyorum. Ulan pezevenk bari beceremeyeceksin 1 haftadir neden oyaladin bizi, ne istedin tertemiz hislerimizdeeennn
Simdi Cefo'nun muduru bize bi D plani yapmis. Yarin huni takip gidicem ise! Kesin yani

Ofisteyiz. Arkadasim Remy telefonda Paul'le konusuyor.
Üniversitenin doğal çeşitlilik konulu fotoğraf  yarışmasi oluyor her sene.
Katılan bütün yarışmacıların fotolarini binalardan birine boylu boyunca asmışlar. Remy bana bir şeyler diyor, ben de ona cevap verdikten sonra aklıma az evvel kahve almaya giderken
Paul'un çektiği fotoğrafı görmüşlüğüm geliyor.
Tell Paul I really liked his picture diyorum.
Remy diyor ki, He is asking if you mean he's hot?
Picture ne ulan. Picture ne. İngilizce'yi Vaticanda mı öğrendin babasını satıyım.
Cilem bitmiyor. Paul hemen Skype'dan mesaj atmaya baslıyor

hangi resmim?
must be one where my nose doesn't look too big, diyor. Açıklamamı yapıp kendimi adamın elinden kurtarıyorum
Allahım sana geliyorum!!!!

Efendim, bize yeni bir si-ay-o geldi. Yani herkes nefret ettiği için kampüsteki en öte, en eski binaya tıkılmış bilişimcilere yepyeni bir müdür. Kurbagalarin krali gibi. Gıcır gıcır yeni adam, 2017 model. Hemi de Alman! Çok pardon, Avusturyalı.

Eski müdür daha 2 hafta önce gitti ama adamın yüzünü hatırlamıyorum. Anılarımda dikdörtgen bir takım elbisesi olarak yer alacak beyaz saçlı, çok etliye sütlüye bulaşmayan bir adamcağızdı sağolsun.

Yeni müdürümüz ise oldukça havalı. O kadar Alman bir ismi var ki, adını telafuz ettiğimde Deutschland, uber alles ulan!! diye nara atasımız geliyor. İngilizlerin Alman'lara karşı: BU KADAR ÇALIŞKAN VE DISIPLINLI OLMAK ZORUNDA MISIN GERCEKTEN CANIM? gibi italik duran bir bakış açısı var. Çok çalışana, işinin peşinde koşana, he is a bit german dediklerini duymuşluğum var. YeniMüdürBey de bu Alman ekolunden, belli. Adam her 4 senede bir iş değiştirerek kariyer basamaklarını tırmanmış.

Neyse eleman gelir gelmez bütün bilişim takımına maili çaktı; Bana 200 kelimeyi aşmayacak şekilde, genel ifadeler kullanmadan kendinizi tanıtır mısınız, please. Oha, başka emrin? biz burada tüm bir gün bilgisayar biliminin dibine vuruyoruz, sen kimsin be adam? diyemeyen British dostlarıma darbeli matkap etkisi yapan bu email, Allahıma çok şükür hala 'Amaaaaaaaaaaan en kötü kovulurum, ne olacak ' mottosuyla  yaşayabilen Ova ablanıza zor gelmedi. Bu email 9:20'de mi geldi, 9:32'de ben  72 kelimelik cevabımı yollamıştım bile. İş yerinde duruma göre vitesi alçaltıp yükselterek tam bir dolmuş şoförü havasında yaşayan, azıcık aşım kaygısız başım diyen benliğime 72 kelime yeterdı de artardı bile. Uzun lafın kısası iyidir.

Tabii diğer arkadaşlarım 10 günlük cevap gönderme süresini bolca kullanıp şöyle mi yazsam böyle mi, dur bi okuyayım sana muhabbetleri ile dolup taştılar. İnsanlardaki bu müdürseviciliği anlamıyorum. Lan eşek kadar adamsın, kocamansın yani. Senden bir üst rütbedekine güzel gözükme isteği neden? Tamam hepimiz takdir edilmek istiyoruz ama iş yerinde şu yöneticilerine onaylayan köpek gibi kafa sallayanlara acayip tilt oluyorum. Hayır bir de burası üniversite yani, neyin hırsı bu, sanki rektör olacak pezevenk. Sanki her sene kep fırlatıyoruz. Hiçbir şey olmuyor proje bitince.

Neyse benim 72 kelimem bizim YeniMüdürBey'e ulaşır ulaşmaz bana bir meeting request geldi. Amanin! bir de yüzyüze tanışma seromonisi olacakmış herkesle! Tek tek! Orrayt dedik, ona da tamam. Gün ve saat geldi çattı, görüşmeye de gittim. Oda sıcak mı sıcak, insan pencereyi açar, bayılacağım sıcaktan. Adam metalden yapılmış gibi genişlemiş, oturuyor sandalyesinde. Acayip misin arkadaşım, PENCEREYI ACSANA diyemedim dostlar. Diyemedim. Hani Terminator'un ikinci filminde kötü bir robot vardı, bildiniz mi? Hani pezoyu ateşe atıyorlardı, kaynar kazanlarda yakıyorlardı da ölmüyordu, bir de ölmediği yetmezmiş gibi aynı donuk yüz ifadesi ile hiç mimik kasmadığı halde, ŞİMDİ SIÇTIM BABANIZIN KEMİĞİNE diyerek çıkıyordu bütün musibetlerin içinden. Hah, işte o herifin bir üst modeli, ete kemiğe bürünmüş hamam gibi odanın içinde beni bekliyormuş arkadaşlar. Pencereyi açsa, secde-i şüküre ineceğim yere, o denli sıcak. Adam da bir o kadar soğuk. Adama ping atsam, gebereceksin köpekkkk diye kalkıp tokat atacak yani o derece. Hello mello bir şeyler dedi,  duruyor hemşo. Benim konuşmamı bekliyor. Soru sormaya tenezzül edebileceğim bir varlık değilsin, konuş ve git diyor adeta. O ana dek heyecan falan yapmamıştım,  iş görüşmesine girecek kertenkeleler gibi etrafta koşuşan  veya diğer kampüsten gelip 'burada olduğu günler odasından çıkıp bi selam vermiyor abi!' diyen arkadaşlarım bile bende heyecan uyandırmaya yetmemişti. İyi bok yemişim gerçekten, hiçbir şey planlamadan, bir defter kalem bile almadan adamın yanına gitmekle. Odaya girerken Spice Girls'teki Crazy spice kadar mutlu mesuttum, adamla geçirdiğim ilk 2 dakikada 'ben insan değil miyim' diye diz çökmüş yerde sürünen İbrahim Tatlıses'e dönüştüm. Zaten her dara girdiğimde sağolsun Türk Arabesk kronolojisi imdadıma yetişiyor, eksik olmasınlar iyi fon müziği oluyorlar tüm sosyal kabızlıklarıma.

Efendim ben oradan bir konuşmaya başladım, Am I not Human diye sormadım tabii, ben sharepointciyim burada, çok seviyorum, bildiğin gibi değil, yardırıyorum, şöyle upgrade ettim, böyle formlar yaptım diye anlatıyorum, Terminator karşımda yüz kası bile oynatmadan dinliyor. O put gibi durdukça ben konuşuyorum, konuştukça da saçmalama girdabına batıyorum. Kafamın içinde hızlıca düşünüp kendime dışarıdan baktım şöyle bir, adamdan önce ben gıcık oldum kendime. Salak salak SharePoint anlatıyorum adama. Neyse sonra o da biraz konuştu. SharePoint projesi yapmış geldiği yerde. Burada insanlara SharePointi sevdireceğiz dedi bana. Kesin bana gıcık oldu. Bir iki defa tersledi gibi geldi çünkü. Ne bu coşku lan, adam ol, adam! der gibi bakıyordu. Hakiketten ne bu coşku : Kendime soruyorum. Neden heyecanlanınca aniden panikli neşe geliyor bana? Adam Avusturyalı, inanın Mehter marşı çalarak girmeliydim. Your fathhhheer was Turrrrrkk if we went into Vienna demeliydim. Türkün gücünü gösteremediğim gibi, maymunun .ötünü gördüm bizzat. En son toparlamak için, bana güvenebilirsin beybi, I want to take responsibiliti gibi bir şey dedim. TABİİ Kİ ALACAKSIN BU SENİN İŞİN ZATEN dedi bana adam ya la!!! Öyle boynu bükükler gibi kaldım, sürüne sürüne çıktım yanından adamın.

Şimdi sağda solda,  bu yeni müdür is a bit too german, oh my god nothing is good enough for him falan diye dolaşıyorlar, bu adam var ya ağrısız başıma ağrı olacak, lan allahın cezası osmanlı, niye geçemediniz o Viyana'yı diye ömrümde ilk kez dövüneceğim galiba!

Oyle bir hafta gecirdim ki kendimi tarihe not dusmek adina yazmak zorunda hissediyorum. Ustumden sanki kamyon gecti vallahi. Ileride cocugum acar okur, "vay be anam neler cekmis" diyebilir, veya diyebilir ki "vay be anama bak, ne mizmiz kadinmis, pes vallahi". Artik takdiri evladima birakiyorum. O ne isterse onu der.

Gunubirlik Oxford'a gittim geldim, gunubirlik Londra'ya gittim geldim, tam basardim ulen yaptim derken....

Tummy Bug'lara geldim, surum surum surundum!

Kusmali sicmali hastaliklar olmasa Britanya bir cennet. Hani su tummy bug dedikleri nalet mide virusleri var ya, biktim onlardan. Cocuk krese gitmeden oncesine dek biz bu mendebur mikroplarla tanismamistik. Bedenlerimiz de dimaglarimiz gibi tertemizdi. Tevekkeli degil bir kere eski sirketimde safra kesesi tasindan dolayi kustugum icin ise gec kalmis, bunu belirtmek icin mudurumu aramistim. Boyle boyle, biraz rahatsizlandim, gec gelecegim deyince, sen gelme ulan ayi muamelesi gordum, 1 hafta evden calis, ise gelme dedilerdi. O zaman anlamamistim, ne abarttilar yahu demistim ama simdi anliyorum. Biri ishalse veya kusuyorsa bu ulkede, o insanin 20 metre etrafina YAKLASMAYACAKSIN. Rule of thumb. Cocuktan dolayi bu ikinci oldu Tummy bug deneyimimiz. Valla Allah cezamizi neden veriyor bilmiyorum kimseye de bir sey yaptigimiz yok. What doesn't kill us makes us stronger insallah diyelim. Gecen seferki cok fenaydi ya, Kaplan bir yarim gun Italya'daki volkanlar gibi alt-ust patladi once. Sonra o iyilesti ee haydi iyilesti ise bari gidelim diye Cheltenham'a gittik, cunku manyagiz biz(onceden reservation vardi). Neyse Cheltenham'da ilk gece her sey superdi ama ikinci gece Mehmet groove dansi yapmaya basladiginda, 'iyi de mehmet, sen muziksiz dans etmezsin ki?' dememe kalmadan benim de havsalamda hafif salsa/flamenko tinilari baslayiverdi. Aman Allahim o gece nasil sabah oldu ve biz o kaldigimiz yerin sahibinden checkout sonrasi nasil beddualar aldik bilemiyorum ama o kapidan ciktik, ciktik ve geri donmek istemedik, her seyi arkada birakmak,unutmak, silmek istedik. Ayrica evliligimiz icin de guzel bir test oldu bu, biz birbirimizi gercekten o kosullar altinda bile sevdiysek bizi hicbir sey yikamazmis onu anlamis olduk! Oyle igrenc bir seydi yani bu lanet tummy bug. Neyse ki bu defaki Kaplan'i sadece ustten patlamali carpti, bizi ise hafif karin agrilari seklinde yokladi, cok sukur! Kaplan hala hasta gibi, tam iyilesemedi, bir kac mikrop birden ayni anda almis olabilir, aman yani baska tummy bug almasin da.

Eyyyyyyy Danimarka, Hollanda, siz kimsiniz uleyyn

Iki gundur bir tatavadir gidiyor, Hollanda ile olanlarin bizimkilerin sadece haritada Hollanda'ya bakip, "kucucuk ulke lan, biz bunlari yeriz" demelerinden kaynaklanmis olabilecegini dusunuyorum. Neyse Avrupa'da yasayan bir Turk olarak olaylar canimi sikti sikmasina ama gecen hafta schengen basvurusuna gittigim Danimarka basvuru merkezi daha da canimi sikti. Ilk gittim suratima bakmadilar, randevusuz gelemezsin dediler. Oysa ki telefonda randevu almak icin konustugum hatun kisi bana 'kop gel ya ne randevusu' demisti. Sinirimden aglayacagim, elimdeki belgeleri salliyorum, 'kardesim ben Cambridge'den geldim bugun, isten izin aldim, bana telefonda walk in dediler, gel dediler!!!' Turkish passport ile olmuyor canim o isler diye agiz burun egdi kadin ama sonra artik ben nasil el kol salladiysam elimde oglumun Ingiltere Pasaportunu gordu. Iste o anda akan sular durdu. Oooo sizi soyle alalim oldular cunku ailemde EU pasaportu olan birisi varsa ben :
- basvuru ucreti odemiyorum
- randevu almak zorunda degilim istedigim zaman gidebiliyorum
- hicbir belge vermeme gerek yok ucak biletleri disinda
- sonuc 2 gunde cikiyor.
Yuh dedim yuh. Turkiye cok guclu, cekemiyorlar diyen Aile bakanimiza bu animi hediye ediyorum. Oglum Ingiltere Vatandasi olmasa, Schengen bolgesinde sumuk kadar degerim yok.

Pes ettim artik. Gitmiyorum Lan Kursa Mursa!

Suluboya kursumun bitmesine son 2 hafta kaldi ama hem hocanin mezar kabul gorevlisi ayarindaki sen ruh halinden, hem de o saatlerde artik beynimin kulagimdan akmasina ramak kalmasi hissinden dolayi ben PES dedim, beyaz bayrak salliyorum. Evde kendi sulumu, kendi boyami kendi imkanlarimla haftada bir gece yapayim yeter. Su siralar eve tek parca ve beynim akmadan varabilmek daha gercekci hedef benim icin.

Cocuklu bir arkadasimla iki haftadir Amerikana kitabini konusmak icin bulusma plani yapip, sonra iptal ediyoruz. Cok komik. Ikimizin de yeni yil hedefleri icinde 'daha cok pub'a gitmek' vardi. Muhtesemiz, muhtesem!

Dun normal bir gun gibi baslamisti. Butun gun hava boktandi, karnim acti, ve yorgundum. Her sey olmasi gerektigi gibiydi yani.

Saatler 17:15'i gosterdiginde, onumde oturan arkadas sanki ben cok anliyormusum gibi bir sey sordu bana. Ben Turk'um arkadaslar. Bilmiyorum diyemem. Tabii ki magrur bir sekilde ayaga kalkip arkadasimin monitorune, soz konusu probleme bon bon bakmaya gittim, planim bir iki dakika bakma ve 'hmm hmm'lama eylemini icra edip sonra arazi olmakti. Fakat sorun gercekten cok ilgincti. Daha da ilginci cocugun bana gosterdigi platformu daha once hic gormemis olmamdi. O an artik NEDENSE, NE GEREGI VARSA, ilgimi cekti. Ilgimi cekti cunku bilmeyisimin, haberdar olmayisimin derecesi beni  urkutmustu, sakin bon bon bakma planlarim LAN BUNLAR NE, NE LAN BUNLAR diye ekrana dehset icinde bakmamla yer degistirdi. Bizim ogrenci anketlerinin mobil app'ini yapiyorlarmis, bir tane JavaScript konsolu acti, oradan compile falan etti hatayi bana gostermek icin. Kaldim primat gibi bakiyorum. JavaScript ve compile?

Beynimdeki uyari mekanizmasi : SAATE BAK dediginde, ne ben sorunu anlayabilmistim, ne bir sey. Hmm yapamamistim bile, o denli apisip kalmistim. Panik icinde, Cocugumu kresten almam lazim, sabah bakariz dedim firladim ama sinirim COK bozuk. Cok. 35 yasindayim, JavaScript'teki gelismeleri takip etmek icin cok yasliyim gibi geliyor bazen. Eve gidince CV'mi print edip durum yapip yemeyi hayal ede ede cocugun okuluna gittim.

Baktim ki kapida beni yardimci ogretmen bekliyor, ve normalden farkli olarak bayagi iyi davraniyor bana. Son bir iki aydir, okula girisim cocugu KAP-CIK modunda. Cunku eskaza oyalanirsam biri muhakkak yanima gelip Kaplan su yaramazligi yapti, bu yaramazligi etti diye basliyor.  Darp, adam kacirma, dolandiricilik, ne ararsan var Kaplan'da. Neyse ben bu normalde suratsiz olan kadinin bu ekstra kibarligini gordugum an anladim bir seylerin ters gittigini. Bizim Kapis kosarken kafasini kapiya carpmis. Kadin bana bunu tatli tatli anlatti, tutanak tutmuslar onu imzalatti, Arada da bir guzel laf soktu: kendini kontrol etmeyi bilmiyormus da, dana gibi kosturuyormus da,  Neyse ben bu kagidi elime aldim, arkasinda bir suru felaket senaryosu var. Cocugu izleyin sunlar olursa doktora gidin bilmemne. Benim beynimde Kemalettin  Tugcu tarafindan yonetilen bir bolum var arkadaslar. Boyle seyler olunca orada cesitli senaryolar yazilmaya baslaniyor. O kagit parcasindaki Head trauma kelimesini gorunce beynimin o bolumu is basina gecti tabii, bayagi bir moralim bozuldu.

Yikilmis bir bicimde okuldan ciktim, Kapisimin kucuk sicak eli elimde, otobus duragina yuruduk. Normalden yavas mi yuruyordu? Normalden sessiz miydi? Surekli bunu dusunuyorum bir yandan da. Kaldirima cokup turku cigirmadan otobuse bindik neyse ki. Otobuste seninki uyudu, inilecek duraga geldik uyandir uyandirabilirsen. Dag koylusu gibi vurdum Kaplan'i sirtima otobusten indim. Yemin ederim hayatimin en zor eve donusuydu. Bildigin sirtimda 19 kiloluk cocukla yaklasik 10 dk yurudum,..Kapiya gelince cuval gibi biraktim oglani yere. Neyse ki yagmurdan uyanmisti.

Eve geldik cok sukur derken...
Bir de baktim ki anahtarim yok.
Anahtarim.
YOK!
Kaybolmamasi, unutulmamasi icin 3 ayri anahtarlik taktigim, ustunde arabamin, evimin, bisikletlerimin kilitlerinin, is yeri kartinin takili oldugu 1.5 kg'luk yumak.
Unutmusum! Yok!

Kapis, kaldik kapida bohuhuhuhaee dedim. Kaplan aaaaaaaaaaa dedi. Cocugum benden kibar. Mehmet'e haber verildi, ama trafik varmis. Bekleyecegiz mecbur.
Bahcemize girdik, bahcede tahta barinak var oraya girdik, Mehmet'i bekledik. Neyse ki Mehmet eve geldi de kurtulduk.

Sabah uyandigimda dun olanlara ragmen mutlu ve huzurluydum.

Dongu basa donmustu. Ise geldim. Is yerinin karti nerede? Tabii ki anahtarliktaydi. Lanet olsun dostum, lanet diye cop teneksine tekme atacaktim ki, dur ya, Remi'i arayayim insin bana kapiyi acsin derken bir de fark ettim ki cep telefonumu da unutmusum!!!!

Sogukta 15 dakika bekledim. Ben erken gelip erken ciktigim icin, ekstra erken geliyorum ise. Sabah 8'den once pek kimse gelmiyor, normal calisma saatleri 9:00-17:30 oldugu icin. Biri gelene kadar popom dondu. Neyse nihayet biri geldi, iceri girdim. Masama geldim, anahtarim YOK! Delirdim. Butun cekmecelerimi, masanin altini, olasi her yeri detayli aradim. Ofisteki arkadas(su bana dun soru soran hem de): cantanda olmasin? dedi. Cantam. Dun yanimda olan cantam. Yok ya, hayir olamazdi. Cantam bana bunu yapamazdi! Normalde cantamin yan cebine koyarim anahtarimi, orada yoktu. Sonra ic kismina baktim. Anahtarliklarim bana ELLLOOOOOO dediler.

O anda gercekten kafamdan asagi bir kova buzlu su dokulmus gibi dondum. Ruhum muhtemelen bedenimden cikti, odanin tavaninda en koseye sindi, 35 yasinda, sakar, unutkan, beyninde uc hucre kalmis bedenine soyle tiksintiyle bir bakti.

Anahtarim basindan beri benimleymis.

Gulmeye basladim.
Guldum, guldum. Bir tatile ihtiyacin var dedi arkadasim. Daha yeni 2 haftaligina Turkiye'den geldim oglum ben, dedim.

Sonra nilufer yapragina kurulan irice bir kurbaga gibi masama kuruldum, boynumu gomdum, sandalyeme yerlestim. Kahvemi yudumlayarak bu yaziyi yazdim. Bunu buraya IBRET-I ALEM adina birakiyorum. Vallahi kendimi falakaya yatirabilsem, yatirir, kendine gel, derim. Bu ne unutkanlik ayol!

Iki saattir guluyorum. Bizim direktor emekli oluyor. Yerine kim gececek tartismasi olunca, iki kisinin adi gecti.  Ben de birinin ismini cikartamayip buyuk bir aciksozlulukle:

"Hangisi? Su Steven Seagal'e benzeyen adam mi" dedim.

Bir anda butun gozler bana cevrilmisti. Adamin adi Julyen'di (biber dograma stili olanindan) ve gercekten de bedeninden zangir zangir yayilan o GUC BENDE ARTIK vibelarini karsisindakinin iliklerine kadar sokmaya kararli bir tipti. Hani boyle insanlara "sen ne yaparsan yap burnumun kenarindaki tatak bile hayatimda senden daha fazla hacim kapliyor canim :((" havasi ile yaklasan, durruk tipler olur ya iste onlardan biri aslinda Julyencim. Tanisaniz cok sevmezsiniz. Ayrica bilmeyenler icin animsatayim, buradaki testesteron seviyesi Cin'deki hava kirliligiyle dogru orantili. IT'de bazi erkekler kendi alanlarini "Maalesef!" iseye iseye isaretleyemedikleri icin egolarini genisleterek, ben buradayim ve fikirlerim hepinizden onemli uleeyn diyerek kendilerini rahatlatiyorlar mecbur. Julyen de etki alanini vucut artiklari ile isaretleyebiliyor olsa sanirim hepimiz tepemizde bir hevenk bokla oturuyorduk ofiste. Tenk god.

Efendim neyse, ofiste birden hava degismis, "Nasil yani? Ne steven seagal'i?" diye bakan gozler bana cevrilmisti:
"yah ne bileyim iste, doksanlarin aksiyon filmlerinden cikmis gibi bir tip, boyle toplantida masaya vurup; yettiniz artik diye herkesi taka tuka dovmeye baslayacak gibi gorunmuyor mu?"
dedim... Bu ani ve Ingiliz ruhuna oldukca generous gelen itirafim uzerine Brit davadaslarim havalara bakip biraz dusunduler. Ve sonra 'Ohh yeeeahh lan hakikatten oyle, halejullah' diye bagirmaya basladilar.

Sonra actik Steven Seagal fotograflarina bakmaya basladik. Eski filmlerini yad ettik. Steven'cigimizin dev bir dikdortgenler prizmasina donmesinin geyigi dondu falan.

Boyle manyakca seyler olabiliyor iste arada. 15 dakika sonra muhabbet 90'larin aksiyon filmleri uzerinde o denli ilerlemisti ki 'lan biz bu noktaya nasil geldik' diye sormaya basladilar.

Bense az evvel Julyen dogranmis biber a.k.a. Steven Seagal Kembric reloaded ile merdivenlerde bir kez daha karsilasmis ve gulmeme engel olamamistim.  Neyse ki bu yersiz nesem dayak degil bir gulumseme ile cevaplandirildi. Julyen de gulumseyebiliyormus, ooo yeeeee! Julyencim, bana gulumsedin ya ben de bu yazimi sana armagan ediyorum canim. Sevgiler bebisim.

Bazen kendi kendime soruyorum, Ceren sen şaka mısın?
Gerçekten içimde bazen iki ayrı insan varmış gibi geliyor.

Mesela O, bir şeyler üretip para kazanmak  isterken C, ya şu kısacık hayatta çalış çalış nereye kadar, amaaaan diye el kol sallıyor.

O, istiyor ki yarım kalan romanını bitirsin, self-employed olup home office çalışsın, azıcık çizimini geliştirsin digital tasarıma başlasın, o ufak deftere karaladığı çizimleri şöyle hakkını vere vere çizsin, Almancasını ilerletsin, Kitap bloguna devam etsin, bir de seyahat blogu açsın.
C'ye kalsa bütün gün nehrin yanında yatıp kitap okur, çay içer, film seyreder.

İşte O - geçenlerde karar verdi, ya zaten artık oğlan da neredeyse 3 yaşına geldi, ben en iyisi mi EKSTRAYA GİDEYİM. Yani internet üstünden birilerini bulup onlara iş yapayım. Neyse işte o çılgınlık anında girdim peopleperhour ve freelance.com sitelerine...O gazla bir iş kaptım. Neden kapıyorsam artık?

Tüm dünyada şubeleri olan, kobi çapında bir şirket. IT departmanı tek kişiden oluşuyor. Ben bu kişiye Teletabi Azmi demek istiyorum. (Azimli mazimli bir ismi var, müzlim brolardan kendisi). Teletabi Azmi, hibernate modundaki bilgisayar gibi, şarj bitmesin diye düşük enerjiyle çalışan bir arkadaşımız. Ya da belki de adam güneş enerjisi ile çalışıyor, kimbilir, malum bu sıra havalar kapalı. Azmi'nin işine duyduğu azmi anlayabilmeniz için bir örnek vereyim:
Azmi bana online çalışabilmem için account/hesap açıyor. Sana şifreni gönderdim diyor. Emailime bakıyorum bakıyorum bir şey yok. Spam'e bakıyorum yok. AZMİ YOK EMAİL FALAN diyorum, Avareemuuu stayla GÖNDERDİM diyor. Meğersem şifreyi bana yeni açtığı hesabın henüz varlığından bile haberimin olmadığı email inbox'ına göndermiş. Alnından öpesim geliyor IT MANAGER Azmi'yi.

Çalıştığım diğer kişi ise Pokemon Şin. Şin Çinli, Pokemon Japon biliyorum ama elimde değil, kadın bildiğin jigglypuff. Şin benim gözümde Azmi'den bir tık ileride, en azından işin User Interface tarafında olsa bile bir tutkusu, bir sevgisi ve çalışma isteği var kadının.Şin Marka Müdürü ve onlara açtığım deneme sayfalarına kendi fotoğrafını yükleyip fotoğrafın altına YOU LOOK LIKE SHIT yazan biri. Bir gönül dostu anlayacağınız.

1 haftadır bunlarla requirement analysis yapmaya çalışıyorum. SABIRTAŞI OLSA ÇATLAR. Dur dedim ben geleyim oraya bir. Gel tanışalım diye atladılar tabii. Zaten normal bir firmanın yapacağının onda biri fiyatına Intranet yapacağım adamlara, bir de ayaklarına gideceğim, göbek attılar haliyle.  Azmi ile yanyana gelirsek belki iletişim kanallarımız açılır, Şin de belki gerçekten yakından CRAP gibi görünüyordur diye atladım gittim. Tabii benim kafamda böyle dandik bir şirket imajı var, malum Laurel ile Hardy ile muhatabım bir haftadır.

Kalktım Cambridge'den teeee Reading'e gittim. Elf gözlerim bir de ne görsün. Adamların bina da, ofis de on numara! Bildiğin SteamPunk design yapmışlar ofise. KAPI KOLLARI DERİ KAYIŞ ŞEKLİNDE DİYORUM ABİCİM. Kapılar eskitilmiş paslı görünümlü metal, o koca pahalı ampüllerden asılı her yerde, ortam hot desk şeklinde kimsenin sabit masası yok. Allahım dedim sana geliyorum. Teletabi Azmi buraya nasıl kapağı atmış oğlum? Etnik unsur kontenjanından sperm gibi sokmuş kafasını cillop gibi şirkete ketenpereci. Beni karşıladı, ofisimiz çok güzel di mi falan demeler. Sanki babasının ofisi. (Kimbilir, belki de öyledir ya?) Sonra Şin'i bulduk. Zaten ne olduysa ondan sonra oldu.

Efendim ben kendimi bunlara teslim ettiğimde saat 3 buçuktu. Canımı saat 6'da zor kurtardım. Biri bir yanıma oturdu diğeri öbür yanıma. Plan yapmaya çalışırken Pokemon abla sürekli BUNU DA YAPICAZ MI PANPA, ONU DA KOYACAZ MI ŞURAYA? diye parende atıyor. Korkuyorum abi sayfanın her yerinde bir şeyler dönsün, patlasın, çatlasın istiyorlar. Ulan ben Web Designer değilim ki? Web Developer'ım abi ben? İkisinin arasındaki farktan zaten haberleri yok ama olsalar bile bunların istekleri için ne bileyim Web Design camiasının Tarık Mengüc'ünü falan bulmak lazım yani o çapta bir şey peşindeler.

Gitmem lazım diyorum yok. Çişim geldi. Susadım. Açlıktan öldüm yok. Gidemiyorum. Pokemon susmuyor. Soru üzerine soru istek üzerine istek. Azmi ise Hibernate modunda devam etti, ona düşen Action'ları da ben not aldım, birazdan gömeceğim emaili bana şunları ayarla diye, çalışsın azıcık pezevenk.

Altıda kaçmayı başardım. Ben bütün bu konuştuklarımızdan proje planını çıkartıp size atacağım bebs dedim, yok yani planı onlara bırakırsam bunlar bana Haçlı Seferi yaptırır. Bir de normalde istediklerinden çok daha fazla iş varmış, onu da ayrı paket halinde yaparım ayrı fatura keserim dedim OKEY dediler. O an içten içe ULAN ÇOK MU AZ PARA İSTEDİM diye bir ince sızı düştü yüreğime :DDDD Neyse bu daha ilk işim nasipse bir sonrakine isterim.

Azmi binadan çıkınca da peşimi bırakmadı. Benimle arabamı park ettiğim yere kadar yürüdü. Yarı inik gözlerini bir gram bile titreştirmeden: Merak etme, çok fazla şey istiyorlar, yapamayacağını yapamıyorum de, hepsini yapacağız diye bir şey yok yaeee. dedi. O an acaba bu adam Türk mü lan? diye düşündüm çünkü bu Türkiye'deki çalışma hayatımdan çok tanıdık olduğum bir stildi bu....

Azmi karakteri bende derin izler bırakacak bunu biliyorum. Yani düşünün ki Donnie Darko'daki tavşanla Teletabi'lerden Dipsy gizli aşk yaşamış ve LOVECHILD'ları olmuş. İşte Azmi böyle birisi. Yemin ederim arabaya binip benimle eve gelecek diye korktum ya. Of Allahım. Ne gündü böyle. Sen ki iş yerinde günlük 1 saatlik toplantılardan şikayet et sonra kendi isteğinle git örümceklerin ağına düş iki buçuk saat toplantıdan çıkama. Olmaz olsun lan böyle iş!  Hayır zaten proje planı için aldığım notlara bakıyorum onca hızlı konuşmanın içinde yaza yaza Kutadgu Bilig gibi bir şey yazmışım, ne olduğu belli değil. Masa donatan garson gibi ortaya bir şeyler fırlatmam lazım.

Bunu da buraya yazıyorum ki ileride bakar bakar bu dehşetengiz günü ve Teletabi Azmi'yi hatırlarım. Ya işte aslında bugün O. günümde olsam iyiydi de, Ceren günümde olduğum için çok şey edemedim...Kısmet!

Ben gecen carsamba miydi, persembe miydi - karisti artik kafa iyice, Paskalya tatili yuzunden- gavurun DROPPED the BOMB dedigi gibi yaparaktan mudurume 'Ben gidiyorum, kalbimde anilar, aklimda gulen yuzun kalacak, beni unutma, optum canim kib bye' yapmistim. Universite'deki isimi silip atmaya hazirdim. Eski sirketim de bana 'Geri don geri don, ne olur geri don' yapiyordu zaten, bir yandan da Contract isler icin arayip duran headhunterlar var, kendimi yeniden markete atasim ve baska yerlere ziplayasim feci sekilde gelmisti!

 Turk bir Mudur olsa soyle oturdugu yerde genisler, buyur, SIKTIR GIT KARDESIM TUTAN MI VAR diye bagirabilirdi. Ama benim terbiyeli mudurum hakiki bir Ingiliz oldugu icin sokunu yalnizca 'Oh that's unexpected' seklinde yasadi. Bana 'gitme kal, bak valla cok mutlu olursun, bahar da geliyor, nisan mayis aylari gevser universite ortamlari' alt metinlerini gecti. Ben de olmaz minvalinde bir seyler sacmaladim. Zaten sikisinca ve konusamayinca Ingilizcem yetmiyor ustume gelmeyin diye pozitif ayrimcilik dilenciligi yapiyorum. Acayip cakalim!

Jack Black'e cok benzeyen terbiyeli mudurum  benim istifa emailimi HR'a gondermedi. Elinde kol gibi 2 ay notice tutuyor, nasil cikip gidebilirim zaten. Bekleyip duruyorum ben de o gun masamda. Saat 3'e dogru mudurumun muduru geldi, su surekli titreyip goz kirpan, Allah diye bagiran Sabri'ye benzettigim adam. G diyoruz kendisine. Allahim adam zaten durdugu yerde oynayan, heyecanli, kipirdak bir tip. Benim istifa kararimi duyunca gerilmis belli, Madonna'nin zenci danscilari gibi fikir fikir olmus eleman. "Gel seninle 10 dakika konusalim Ova" dedi, ben de el mahkum dustum pesine. Adam halay cekmeyi bilse yapisacagim kucuk parmagina, titreye titreye yandan yandan kopup gidecegiz, halayla duygularimizi icimizden akitacagiz adeta. Ama heyhat kultur aramizda buyuk engel, eline yapissam halaydan baska her seyi anlar diye tuttum kendimi.

Girdik bunun odasina. Ben bir sandalyede buzustum. Icimden Fatiha okuyorum. Adam tam bir bully cunku, daha once benim proje mudurunu nasil citiledigini biliyorum herkesin icinde. Dedim aha tamam, simdi bu benim agzima sicacak.  "Biz seni ise almadik mi, istedigin parayi vermedik mi, sana her turlu kolayligi saglamadik mi, nankor kopek, daha ne istiyorsun? CANIMIZI MI ALACAKSIN!" Sumuk gibi kalacagim. Kem diyecegim, kum diyecegim. Dedim ki kizim Ova, cok mu sikistin basla aglamaya. Bir gun olsun su erkek dunyasinda kadinligini, gozyaslarini kullan, gelmeyin ustume kendimi printer'in ustunden asagiya atarim diye duygu somurusu yap. O denli gozumu kararttim yani. Ay aman adam, sincap gibi suratima bakmasin mi? Birak kizmayi, masal anlatan baba edasi ile, 'Nedir sorun yavrucugum?' demesin mi? Ben epey uzun bir kemkum zincirinin ardindan meramimi anlattim, isin tam olarak bekledigim gibi cikmadigini, burada SharePoint takimi falan olmadigini, hem cussece iri, hem bilgice iri oldugum icin adeta tek basima bir SharePoint adacigi haline geldigimi falan anlattim. Universitenin uzay boslugunda herkesten ayri yuvarlanip gidiyorum, nedir benim bu halim falan dedim. Tabi o da bir dizi goz kirpistirma ve   el kol kimildatma esliginde, "ya, demek oyle, demek oyle" falan dedi.

Arkadas, nasil igrenc bir kulturden geliyorsam, az evvel ezik ezik otururken adamin sevecenligi ile cevval bir hale geldim basladim adamin tepesine cikmaya. Igrencim, igrenc. Kicikirik bir IT'ciyim, Goren de Nasa'da astronotum sanacak yani. Icimde ne var ne yok cikardim, move on etmek istiyorum dedim. Adam da tane tane konustu, bak burasi tamam kar amacli bir kurulus degil ama soyle soyle iyi yanlari var, istersen gel sana Flexible Working yapalim, hem cocugunla falan zaman gecirirsin, tusu kurar, fasulye ayiklarsin dedi. Stay beybi stay diye turku cigirdi. Ben yine kararimdan geri adim atmadim ama, adam bana 'Saliya kadar dusun, o gune kadar off'um, donunce goruselim' dedi. Terbiyeli olma sirasi bendeydi. Boynumu kirip tamam dedim.

4 gunum dusunmekle gecti. Ve karar verdim ki kalip bu projeyi bitirecegim. Bana guzellik yapip calisma saatlerimi sikistiracaklar cunku. Pazartesi-Carsamba uzun calisip Persembe Cuma yarim gun olacagim. Ama rahata alismamam lazim, emekliligi gelmis amcalarla tuyu yeni bitmis coder cocuklarin arasinda, dedikodu ve spekulasyonlarla dolu memuriyet hayatima su elimdeki projedeki Technical Lead rolunu bitirir bitirmez veda edecegim. Yoksa ben de o emeklilere donusurum bir gun! Terbiyeli Jack Black ile konusurken de soyledim, "bu proje benim namusum Jack, bunu bitirip guvenli bir sekilde size teslim edecegim, sonrasi Allah Kerim". Pezevenk oyle bir siritti ki, ulan dedim, bunlar adam bulamiyorlar, burada calisacak tek enayi cidden benim. Oglen baska bir toplantiya gittik sandalye yoktu ve bana yer verip yerde oturdu Jack Black dusunun yani. Kopruyu gecene kadar ayiya dayi diyelim diye dusunuyor muhtemelen.

Of, iste boyle. Basarisiz bir devrim girisiminde bulunmus atesli solcular gibi yenik ve yorgunum dostlarim. Az evvel yine bir toplantidan ciktim. Bunu da Erkin Koray'in Cambridge subesi yonetiyordu. Bu kadar benzer mi insan insana. Cikarken yuzune bakip "Estarabim?" dedim, Pardon? dedi. Saka, saka, icimden dedim. estarabim, estarabim.

Allahim sen her daim benim yanimda ol, guzel rabbim. Bana dogru yolu goster ve beni dogruluktan ayirma. Cok sukur. Valla saka bir yana, umarim hayirli bir karar vermisimdir, bir an evvel hamilelikten ve dogum izninden sonra pas tutan teknik becerilerimi parlatip baska limanlara yelken acmam lazim. Burasi guzel hos ama cok agir ve hantal. Her cicekten bal almak, butun sirketleri parmaklamak istiyorum ben. Ozel hayatimda namusumu korusam da, is hayatinda capkin olmak kaderim, kacamiyorum. Gozum hep disarida!

Artik yeni is yerimde tamamen kendi ruzgarimla giden bir gemi gibiyim. Herkesle esit seviyede veya daha yukarida oldugumu ogrendim, malum burasi bir universite, ne kadar da olsa bir hiyerarsi var, burokrasi var, gereksiz kasilmalar var.
Kimseyi takmiyorum, kimse beni takmasin istiyorum. Ikincisi bir turlu olmuyor.
Ogleden sonralari hala 'acaba mezdeke calip oynasam mi' diye dusunsem de, kendimi calismaya verdim. Calisip bu bataktan kurtulmam lazim. Bu rol benim icin epey senior bir rol ama icini dolduracak tecrubeyi edinmeden gidemem buradan. Boyle kendi kendime, olmayan takim elemanlarimla esek gibi calisiyorum anlayacaginiz. Iki tane  Developer var bana bagli olmasi gereken ama maalesef benim calistigim SharePoint projelerini kimse sallamadigi icin onlar Ogrenci Yonetim Sistemleri vs. projelerine ataniyorlar.
Ben ve Proje Mudurumse caresizce toplantidan toplantiya savruluyorduk. Ta ki ben isyan bayragi cekip YETER ULAN ben gelmiyorum, sen git, kayda deger bir sey olursa bana anlat diye toplantilara gitmeyi reddedene kadar.

Bay Clueless dedigim, Bay G, beni ise alan, surekli yerinde duramiyor intibasi veren, gozlerini kirpistiran, Allah diye bagirip firlayacak gibi duran G ise bully (akran istismarcisi) cikti iyi mi? Herkes adamdan nefret ediyor. Jetonlar simdi dusuyor bende, yilbasi yemeginde herkes o nereye oturacaksa oradan fellik fecir kaciyordu. Ama ben guvendeyim, beni ise o aldi. G'nin bolgesindeyim. G noktasi! Beni pek seviyor! Oha o zaman herkes benden de nefret ediyordur di mi?
Yani su an burada, Laf-alimpics olimpiyatlari olsa Gercek Kotuler takimina dusecegim o derece. Allahin manyagi beni yalvar yakar ise aldi, yapacak bir bok da yok. Resmen kandirdi kotu yola dusurdu. :p Bir suru proje var dedi ya yalanci! Hani nerede? Bir tane kicikirik proje var ona da resource bulamiyoruz. Ben ne bileyim adamin kafadan kontak oldugunu. Gerci is gorusmelerinde de 'bu adam bi tuhaf' diye dusunmustum ama ne bileyim!

Ben de resti cektim kendi Proje mudurume, valla bu isler boyle olmaz ben buraya bunun icin gelmedim, gerekirse giderim dedim. Simdi serbest biraktilar, canimin istedigi isleri yapiyorum. Beden dersinde serbest zaman almis gibi mutluyum! Bir de resti cektigimden beri bir iyi, bir anlayisli, butun boktan isleri digerlerine yolluyor, bana gelmesin diye. Oh canima degsin! Zaten takimdaki diger elemanlarin hepsi erkek, hepsi senior developer benim gibi, ulan ben buraya sharepoint technical lead diye balik avlamaya mi geldim denyolar. butun gun solitaire falan oynadiginizi biliyorum, oturun is yapin ben de kendi isimi yapayim! Dingiller.

Dun gene bir toplantida cildirmis, sabah dedikodusunu yapiyorlar. Patron cildirdi! Cok cirkinlesti toplantinin sonu minvalinde. Valla diyorum ki sabahlari G ve ben, su holde kolbasti oynasak, butun sinir stres gider, kemiksiz et gibi kalir adam. Zaten minnacik bir sey. Surekli goz kirpistirip titriyor. Kimbilir ne derdi var da millete iskenceler ediyor. Kolbasti her seyin cozumu olabilir. O da olmadi Halay. Son ihtimal, tabi ki tahmin edeceginiz uzere: Mezdeke.


Dipnot:
Sagolsunlar, Bir kac okuyucudan basladigim kurslarla ilgili yazi istegi geldi. Yazacagim! Soz. Bir iki gune cikartirim. Okuyan herkesi operim. baybayyy

2 hafta sonra yeni is yerimde 3. ayim dolacak.

Tabi hala is yeri 'atmosferini' 'kulturunu' ya da kisa kesersem raconu yeni yeni ogreniyorum.

Neler mi kesfettim bu sure icerisinde?

1- Boktan Bulletinler.

Sanki herkes Cinliymis gibi Happy Monkey Year basligi ile gelen Bullentin'leri kimse  okumadan siliyor. Ben tabi yeni basladigim icin bir ikisini okuyup muhabbet acacak oldum, kimse okumuyormus. Bu benim icin bir sok oldu. Eski is yerimde, bu sirket ici bulletinler herkesin takip ettigi bir seydi!

2- Public Sektor sucks. Everywhere.

Bugun toplantida (evet yine 2 saatlik bir toplanti) nasil yapilacagina bir turlu karar verilemeyen bir konuda 'biz bunu neden boyle yapiyoruz' diye isyan ettim. Bakin karari biz vermeliyiz, gelin guzelce bir spec hazirlayalim, gidelim Stratejik komite midir artik ne naneyse, onlara, bakin diyelim bunu boyle yaparsak herkes kazanir.
Bana soyle bir bakti Proje Yoneticisi, hahahhahayyyttt dedi, guzelim sen giderken ben donuyordum o yollardan. Cok denedik olmuyor, Burasi ozel sirket olsa  2 ayda iflas ederdik. bunu anlaman lazim dedi bana ya! Herkes her seyin boktanligini, ve boktan kalacagini kabullenmis durumda.


3- Beni ise alan Direktor Bay Clueless'in tam bir bully oldugu

Evet, bay 'ben ne yapiyorum lan burada?' Greg, tam bir sayko cikti! Bully (Akran istismarcisi)
Of! Toplantida yerinden ziplayip 'buna basari denemeeeeezzz' diye bir esip gurluyor ki. (inanin basari nedir, basarili miyiz, vs diye soran yokken bir anda Allah diye ucan adam Sabri gibi yapiyor bunu)


4- Ceni isimli ofis arkadasima her sabah kahvaltinin yani sira  arada bir cicek geliyor...Kukusu altindan midir, nedir cozemedik . Artik bayagi cekistiriyoruz Ceni'yi, Iskoc Proje Mudurum,  Romanyali Kenafir gozlu kiz, Ben...Resmen Giybet Dairesi Baskanligi kurduk. Ben tabii Petrikle Ceni evlendi de bosandi sanmistim. Abooowwwww abooow ne evlenmesi. Evlenmeyi birak iliski bile yokmus. Azicik calkalamislar, sonra Ceni bay bay demis, sonra aylarca adama hamile oldugunu bile soylememis. En son anda: hello how are you, bu senin bebegin canim olaylari. Bir kere giybet batagina dustuk ya neler neler anlattilar, tam Dallas burasi.



5- Ser Davos burada calisiyor.

2 hafta once bir adam gordum, aynen Game of Thrones'daki Ser Davos, ama daha genci. Oha ne kadar benziyorsun dedim, onore oldu sanirim. Sabahlari kahve yaparken muhabbet etmeye basladik. Game of Thrones seviyormus keraneci!

6- Bana heyheyler geldi

Bu sabahki toplantida, ortam o kadar lakayt'ti ki, bir noktada fikra anlattim (butun mudurler .ottur fikrasini, dusunun artik nasil les, altin gunu bir ortam var burada) bir noktada Stay Alive'i soylemeye basladim. Sonra kalkip azicik dans ettik- 30 sn kadar canim, o kadar da degil-. Cidden. 70'lerin Diskosu olmasa burasi cekilmez  gercekten!

Acaba diyorum ki, Mezdeke mi getirsem. Boyle oglen saat 3 gibi herkesin birbirinin ofisine gidip laklak etmeye basladigi bir aralik oluyor, Murrraaaaaaa Ye al yelil yelil yelil diye ortaya firlar, gerdan kirar, millete kalca falan atarim. Egzersiz, Spor, Healthy living diye de kabul ettiririm.
Burasi her seyi kaldirir! Lafta herkes cok busy, kimse ogle tatili yapmiyor, kimsenin vakti yok, ama pratige gel gor ki,ortam resmen Super Mario World gibi. Hani Mario yolunda giderken ortalikta her sey mal mal dolasir ya, aha iste aynen oyle.

Yeni ofisimde cok seker bir amca var, 'ben tas devrinden once buradaydim', 'kendi isteginle mi basladin buraya??' gibi espriler yapip takdirimi kazanmisti. Ilerleyen gunlerde fark ettim ki bu arkadasimiz bir Elvis manyagi. Surekli Elvis taklidi yapiyor. Elvis sesi ile konusuyor. "I'll be back" favori cikis cumlesi.

Uzun zamandır başımdan geçen ucubik olayları yazmıyorum. haydi bugün bilgisayarı 2 dk boş bulmuşken sevgili günlük tadında bir şeyler yazayım.
Bugün Pakistanlı bir arkadaşımın düğününe gittik. Çocuk çok iyi bir insan, o yüzden taa Cambridge'den kalktık oğlanı da aldık gittik düğüne. Şirketten benim dışında 1 iskoç 3 de İngiliz arkadaş gelmişti. Aslında biraz şaşırdım taa Cambridge'den çok da meraklısı olmadıkları birinin düğününe neden gider insan? Yemekli düğün diye mi? Cambridge'de yemek mi yok? Herhalde nasıl bir şey olacak merak ettiler..
Neyse bize ayrılan arka taraflardaki masaya sıkıştıktan sonra etraftaki 20-25 garsonun tamamının Türk olduğunu fark ettik. Biri işe girip hepsini aldırmış zaar. Tatlı çocuklardı, sağolsunlar.
Herkesin birbirini süzüm süzüm süzdüğü bu düğündeki SPARKLE oranı on üzerinden 1500'dü. Hintliler gibi onlar da acayip suslu kiyafetler giyiyorlar, yani gercekten suslenmenin bir birimi olsaydi ve susometre diye olcen aletler olsaydi bunlar patlayabilirdi o derece.

Dugunde tabi ki musluman dugunu olmasinin agirligindan olsa gerek ALKOL yoktu. Yurtdisinda yasamis Turkler bilir, diger ulkelerin muslumanlari bizim gibi degil. Onlar icin alkol icmek (en azindan gostere gostere icmek) olasi bir durum degil. Dindar demek istemiyorum ben onlara cunku gercek dindarlik bu degil de, kulturel kisitlamalar var ustlerinde diyelim. Icki yok. Ben dugune giderken dans olur herhalde diye gittim. Ama dans falan olmadi. Benim sarisin kucuk coni (oglum) zaten yerinde durmuyor. Dans edilse bari cocukla dans ederdik. Ama yok, pistin boynu bukuk kaldi. damatla gelin ciktilar kocaman taht gibi bir seyin ustune oturdular. Nasil ki biz simiti anca sarayda yiyoruz, sunnet olduk mu bir anda padisah kiyafeti giyiniyoruz, vs. bunlar da ayni kafa. Sanki galaksiler carpismis ve yildizlar pul olup bunlarin uzerine dusmus oyle bir GLAM. Arkadasim (damat) bana takim elbise giyecegim demisti, ulan bu ne bicim taki elbise. Yeni gelin evlerinden perde calip dikmisler, adam parliyor. Su Uygur kardeslerin renkli giyenini adami gorse secde eder Stiline kurban agabey diye. Bu mu takim oglum? diyesi geldi diyemedim. Neyse bunlar tahtta oturadursun insanlar Toast kaldirmaya basladilar. Bu Amerikan dugunlerinin adeti diye bilirdik ama Ingiliz dugunlerinde de oluyor. Fakat Ingiliz dugunlerinde genelde bu toastlar hem cok uzun olmaz hem de esprili seyler soylenir. Maalesef bu arkadaslarimiz olayi bir masallah firtinasi ekseninde ele alarak, "benim canim kardesim sen dunyanin en mukemmel insanisin "+ "adamsin aslansin kaplansin dasagini yirim!" gibi ovguler ureterek ve biraz daha masallah ekleyerek tamamladilar.

Gercekten o noktada fenalik geldi. Kuzen, amca, es dost, yenge, hatta dugune gelemeyen arkadas bile bir parca kagit ve tamamen birbirinin benzeri ovguler ve dileklerle temsil ediliyordu. Hala dans yoktu ortalikta.

Benim oglan ortaliklarda kosturuyor ve 1'den ona kadar bagira bagira sayiyordu. Onu disariya cikartmaya calisiyordum cunku ayip yani insanlar konusurken arkada ingilizce 1'den ona kadar sayan deli bir cocuk. Neyse kazara bu Tennn dedikten sonra, kizin konusmasinin bittigi alkislanan yere denk geldik. Onu alkisliyorlar sandi yavrucagim, daha da bagirmaya basladi atesli atesli. Eglence olduk bizim ingiliz arkadaslara tabii.

Bir turlu dans olmadi. Keske kendi teybimi getirip omzuma alip kendim oynasaydim. Ohoo millet birbirine onca masallah cekerken biz olsak, yirmi kere halay tepilmis, yuz kere kalca sallamistik. Turk dugunleri de boyle mi oluyor diye sordu arkadaslar, Islami usul mu? Yo ayol, biz sekuleriz. En azindan bir kismimiz yani :D diyerek onlara nasil cilginca dans edip HALAY cektigimizi anlattim.

Damat, gelin, damat ve gelinin ailesi bireysel birer Disko topu olmuyor bizim dugunlerde bir de.  oluyor demeyin, vallahi bu denli olmuyor. Sparkle seviyesi kesinlikle Pakistanli dugunu ile yarisamaz. bizim dugunlerde, gelin, gelinin kiz kardesi ve annesi disko topudur. Hatta bazi dugunlerde damat nerede diye dusunur insan. Sanki gelin kendi kendine evleniyor gibi beyaz, kocaman, ve cok mutludur, oynar, oynar oynar.... Ama damat ortalikta pek secilmez... Pakistanli arkadasimin dugununde damat seciliyordu o parlak smokin ve koca papyon ile, that's for sure!

Sanirim Yalancik goz yaslari, ayakustu yapilan 'felankesin oglunu gordun mu gaganoz kilikli sevgilisiyle gelmis aaaa' tarzi dedikodular, herkesin birbirini cok seviyormus gibi poz kesmesi, ortak dugun ozellikleri.

Dugunleri sevmiyorum. Kendi dugunumu de sevmedim (sikilmistim cok). Acikcasi dugunu nasil en ucuza mal ederiz diyerek planlamistik. Bence bunlar bos isler. Onemli olan, evlenmek bile degil. Devletin ve hukukun onunde edindigimiz ayricaliklar haric bir kagida imza atip kari koca olmanin anlami nedir ki?  Sevmek, ani yasamak, mutlu ve huzurlu olmak onemli olan- anlasmak, birbirinin icini gormek, guvenmek. Bu tarz tantanali dugunler bana su meshur dosta/dusmana ilan edelim felsefesine yapilan yatirimlarmis gibi geliyor, isim olmaz. Dostum zaten benimledir, dusmanim gorse ne olur evlendigimi diyorum.

az evvel birine bir sey anlatirken 'suratima oflediler' demeye calistim. once huff sonra puff dedim sonra da 'huff midir puff midir bilemiyorum artik bu duruma hangisi uygunsa onu kabul et' dedim. bunu dedikten sonra da gulmeye basladim. anlattigim sey komik de degildi. Gun itibari ile Britanya'da deli (pardon mentally challenged)oldugumu dusunenlerin sayisi bir artti.
Burada beni tam olarak gulduren sey huff veya puff degil cumlemin sonuydu. "not sure if it's puff or huff btw, whichever sounds right in this case, it is it."
It is it ne ya? Benim ingilizcem gelisecegine geriye gidiyor valla.
Itizit abuzittirizittiribittin mi zoonkk yapasim geldi. yapamadim. icimde kaliyor ben bunlari yapamadikca, sonra guluyorum kendi kendime. sarhos noel babalar gibi yavasca uzaklasiyorlar. very uncomforteybil.
Neyse en azindan 'login' bilgilerim calismiyor diye tum sirkete mail atan adamdan daha garip degilim. Siralamada hala benden kotuler var.

İngiliz kız topuzu

Evimizden taşınmaya çalışıyoruz. Daha doğrusu taşınacak bir ev bulmaya. Bütçemiz sıkı ve isteklerimiz bol olunca dünyanın en pahalı ülkelerinden birinde ev bulmak epey zor. Emlakçılara 'iki tuvaletli olmalı' deyince zaten kaşları havaya kalkıyor. Şehir merkezine yakın evler eski olduğu için maalesef banyolar bir tane ve genelde alt katta.. Hoşgeldiniz mutfakla bitişik banyoya! Bu arada domates topuzlu ve babetli emlakçı kızlardan da gına geldiğini belirtmeliyim. Her yere acelesi varmış gibi giden, pek çok şeyi 'bitse de gitsek' duygusuzluğu ile yaşayan ve sorduğunuz soruların %90'ına 'I need to check with hede hödö' yanıtını veren dünyadan habersiz bu insan tipi acaba özel hayatında ne kadar duygulu benim için inceden inceye merak konusu. Henüz bu tip bir arkadaşım olmadığı için gözlem şansım olmadı. Neyse, bugün bir ev gezdik ve beğendik. Sonra Mehmet'ten bir mesaj geldi. Meğersem evin olduğu yere yakın bir akıl hastanesi varmış ve arada bir deli (ya ayıp ediyorum, mentally challenged demem gerekirdi) kaçıyormuş oradan. Tövbe bismillah.

ofiste herkesin yeri degisti. butun takimi darmadagin etmisler, hic anlamadim bu duzeni derken... bir fark ettim kii butun tombalaklari bir araya koymuslar lan?! hayir fark etmeden mi oldu bilmiyorum ama su an tombikler kosesinden beni buraya su bodurlarla tikistiranlara sesleniyorum : ASKOLSUN! lan en azindan benim boyum var...

:)) saka tabi ki, odaya dagilmis baska tombikler de var ama bu duzenin algoritmasini cozmeye calisirken gobekli amcalarla cevrili bir adada oldugumu fark ettim, kendi kendime guldum yine..
bir de ben diyetteyim,sabah aksam toblerone ve mars yiyor bu pezevenkler, muzumu kemirirken icimde bir sey pirtiklaniyor dostlar...ayagimi kaldirip yeterrr diye agizlarina carpmama cok az kaldi.
bu odadaki IT"cilerin temel besini cikolata, gofret vs ve kola. bu da nacizane bir gozlemim...

acliktan millet ne yiyor takibi yapiyor ve calisamiyorum. bu da diyette geldigim nokta, vatana millete hayirli olsun. lokmalarini bogazlarinda birakmaya and ictim. gerci and icsem ne olacak, yanibaslarinda insan acliktan olse bile lokmasi bogazinda kalmaz bunlarin. :D