Geçen hafta bacımla 3 tane filme gittik, Prometheus, Snowwhite & the Huntsman ve Dark Shadows. Hepsini izlerken ikinci yarılarında bayım bayım bayıldım ve sıkıldım desem? Ayrıca evde de In time ve New Years Eve isimli filmleri izleme denemelerimiz oldu ancak sıkılıp kapattık.

Neden artık Hollywood filmlerini izlerken sıkılıyoruz? Bütün filmler birbirine benziyor.
Farklı yüzler, farklı kıyafetlerle aynı hikayeleri tekrar tekrar anlatmaktan bıkmasalar da biz izlemekten bıkıyoruz sanırsam. Heyecanla beklediğimiz, ah gelse de izlesek dediğimiz bir Alice in Wonderland vardı o da fos çıktıktan beri 'ah şu film gösterime girse de gitsek' diyemedim...

Amerikada film çekmek artıkrepliklerine kadar ne olduğunu tahmin edeceğimiz görsel debdebeler üretmek demek. Tevekkeli değil 3D olayını çıkardılar, alem sıkılıyor kardeşlerim. farklılık ve özgünlük İskandinavya da mı ne, habire kuzeyli uyarlamaları izliyoruz kaç senedir.

Ayrıca geçen sene izlediğim en güzel şey,  Black Mirror isimli 3 bölümlük ingiliz dizisiydi, yüksek şiddetle tavsiye edilir.

28 weeks later :  ehh.. 10 üzerinden 5 bilemedin 6.

The Joneses- Demi Moore hatrına 6 verdim gitti.

Evet böyle..

Çevremde, Harry Potter okusa deli gibi beğenecek olan pek çok insan, sadece filmlerin allı pullu, popcorn pazarlama kampanyasından damlayan bayağılık yüzünden uzak duruyor bu seriden.

HP bu kadar ucuz bir şey değil esasen. Hayalgücünün özgürlüğü ile yazılmış insanı içine çekiveren bir hikaye. Yer yer derinliğine, yer yer komikliğine, ama hep zenginliğine hayret ederek okuduğunuz ve hiç bitmesin istediğiniz.

Yazarın bizzat kendisi eserini bir pazarlama başarısı haline getirdi, bize söz söylemek düşmez elbette ama ben içimdeki çocuğa da, yetişkine de harry potter'ı üç defa okuttum, üçünde de hayran kaldı: of anam, ben böyle bir şey hiç okumamıştım dedi...

Kitapları okumadan filmleri izleyenler için çok üzülüyorum inanın :(
Benim şu ana dek beğendiğim tek film D.H. Part 1 di ; özellikle Godric's Hollow sahnelerini çok başarılı buldum. Yeni (ve son) filmi de tabi ki izleyeceğim, ama sadece kitapları anmak için :)

ben hayvanları çok seviyorum belki haddinden fazla. dün marley&me vardı tv'de, aman hadi iki izleyelim de kendimize gelelim, köpek şapşallığı görür eğleşiriz diyerek izledik.

efendim izlemez olaydım. ben şu "amerikan rüyası" sosu dökülerek ballandırılmış filmlerden biriyle daha karşılaşacağımı düşünmemiştim. Konu mu ne? Efendim bir köpek var : marley. çok sevimli ama çok yaramaz. evli bir çiftimiz(owen ve jennifer) köpeği alıyor ve güzel günler yaşanıyor ki buraya kadar her şey tamam.

Fakat marley yaşlanıp ölme kısmına gelince tazyikli bir duygu sömürüsü püskürtülüyor. insan kendini ağlarken buluyor! ağlarken kendine kızıyor... Allahın danaları, içine bir tane zenci koymadan film çekmişler. Gayet mutlu bir hayat, güzel bir ev, 3 çocuk, tam amerikan rüyasını yaşıyorlar. Ve sen bu adamın köpeği ölüyor diye üzülüp ağlıyorsun ulan!! dedim kendime. Keşke dünyada insanlar yalnızca mutlu bir ömür geçirmiş, yaşlı köpeklerin ölmesine üzülebilseler bir gün.

Bense daha doğurduğu çocuğu nasıl tutacağını bilmeyen minicik kızlara bakarak dünyanın filmlerde anlatıldığı gibi bir yer olmadığına çoktan inanmışım bile.

Ben bu filmi hiç beğenmedim. Ekşi Sözlükten biri duygularıma tercüman olmuş:

iki boktan karakterin les gibi yasantilarini anlatan vasat film. gordukleri her degisik seyi ikonlastirmak isteyen karakteri sallantida insanlar icin ideal.

Mevzubahis radyo programını hiç dinlemedim. Ancak bir baltaya sap olmamayı marifet sayanlara ezelden beri kılım, elimde değil. kim kimi kaybetmiş bilemiyorum... Lıkır lıkır yabancı içkileri devirirken kendini kaybeden atfedenleri de anlamıyorum malesef.

bir de her an canının istediğini yapan, yapabilen, bu özgürlüğü elinde tutan biri nasıl kendine kaybeden der aklım almıyor.

Her şeyin başı para . adamın elinde, götünü yayıp kaybeden triballiği yapacak kadar parası olmasaydı, bir baltaya sap olmayı o zaman umursar, asıl o zaman görürdü  "kaybetmeyi"

Geçen hafta Digiturk Festivalde  Pars vite et reviens tard / Have mercy on us all veya Türkçeye sunulan adı ile Ölüm Tohumları'nı izledim ve gayet beğendim..

Pariste bir modern zaman tellalı, halkın meydanda okunmasını istediği notları bıraktığı kutusundan çıkanları hergün kalabalığa okumaktadır. (insanlar bir de bahşiş bırakıyorlar, adamın ekmek kapısı bu) Fakat bir gün gelir, bu mesajların içinden kıyamet / felaket çığırtkanlığı yapan tehditvari mesajlar çıkmaya başlar... Bu ucubik notları yazan kimliği belirsiz manyak olayı daha da büyütüp apartmanların kapılarını işaretlemeye başlayınca işler çığrından çıkar. (Yönetmen Régis Wargnier)

Yedibela Komserimiz, esas oglan..

Dün de Mumu /  Matmazel Mumu  isimli yine bir fransız filmi izledik Memo ile. Bu filmi Le Petite Nicolas tarzı bir şeydir diye umutla izlemeye başladım ama alakası yok. Küçük Roger, annesinden de babasından da kötü muamele görmekte, annesi babası onu evde istemediği için yatılı okulda okumaktadır. Fakat gittiği her okuldan atılmayı bir şekilde başarır. En sonunda Mumu adında hafif kafadan kontak bir öğretmenin bulunduğu okula gider ve Mumu ile Roger arasında bir sevgi filizlenir. (Çocuğu kimseler sevmemiş ne yapsın... ) bol bol dayak ve küçük çocuk aklı gariplikleri ile süslü "eh işte" bir film. (Yön. Joél Seria)

çatlak mumu çocuklara yaşam fonksiyonlarını yanlış amaçlarla kullanmalarının bedelini ödetiyor.. bol bol dayakla!

şu moviemax festival iyi oldu gerçekten. hep amerikan filmi izliyorduk şimdi değişik milletin filmlerini de seyretmeye başladık. Gerçi ben kapıyı fransız filmleri ile araladım, çok da fazla -başka- avrupa filmi izlemedim ama olsun. bu da bir başlangıç. memo'nun fransızcasını ilerletme aşkı yüzünden de fransızları tercih etmiş olabiliriz tabi! o da ayrı konu. neyse izlerseniz ilkini izleyin, iyi seyirler.

Av Mevsimini dün izleme şansı buldum nihayet.
Beğendim mi? Eeh.. Ne yazık ki iyice sindirip değerlendirdiğimde artılarındansa eksileri daha ağır bastı ...

filmin ilk yarısını büyük bir keyifle, ikinci yarısını ise sıkılarak izledim.

Artıları : Harika çekimler, enfes görüntüler, şahane müzikler, hepsi olağanüstü oynamış oyuncular.

Ve eksileri :  yanıtı gözümüze gözümüze sokulan bir bilmece, hayal kırıklığı yaratacak kadar tahmin edilebilir bir cinayet, klişe bir son...

Eğer hikaye biraz daha alengirli olsaydı, gelmiş geçmiş en iyi türk filmi diyebilirdik o denli güzel çekilmiş. ama senaryodan kaybetti ne yazık ki :(

Ayrıca Şener Şen artık değişik bir rol oynasın yahu. Kötü adam oynasın, pezevenk oynasın, yeter ki onurlu gururlu, gençlere babalık eden dürüst adam olmasın artık!

son zamanlarda izlediğim en güzel filmlerden biri, hatta en iyi ilk 10 film listeme mutlulukla eklerim, o denli sevdim bu filmi. Sonunda ağladım evet, napıyım elimde degil "sulugözüm!"

tavsiye ediyorum, zekice yazılmış diyaloglar, hemen kanınızın kaynayacagı sürükleyici bir hikaye, yalnızlığa bir bakış işte... keşke dünyadaki tüm mary ve maxleri bulup mutlu edebilsek!

Prince of Persia ya gittik bugün anamla. Aslında eğlenceli bir filmdi, ancak 2. yarıyı biraz fazla uzatmışlar. Bu tarz filmlerden bazıları cidden çekilmez oluyor, ama bu fimde sürekli didişen iki aşık ve sürekli -kavgada bile- şikayet eden komik adam formülleri cidden işe yaramış. Zaten disney filmi yani, bunlar olmasa şaşardım. Filmin posterinde karayip korsanlarının yapımcısı Jerry bruckheimmer mıdır nedir, onun filmi oldugunu belirtmişler.. jerry abi başarılı adam şimdi hakkını yememek lazım, csi lar bile onun eseri. Ama biraz fazla film çekiyor be! Şablon olarak karayip korsanları ile aynı film desem yeridir :) karakterler ve tema değişmiş işte sadece.

Prens Destan'ın maymun gibi ordan oraya atlayıp zıplaması da takdire şayandı. hatta filmin bir yerinde matrix'e selam edercesine neo duruşu ile indi duvardan eleman.. :)

özetle iyi filmdi hoş filmdi ancak iranlı insanlar genelde esmer ve kısa boyludur, bu filmde ise prensler maşallah mavi yeşil gözlü bildigin avrupalılardı.. :p bir de Alamut prensesi  sürekli siz persliler falan diyordu; anladık kendisi iranlı degil .. hintli midir artık nedir o coğrafyanın insanına benzemedigi gibi prenses bariz İNGİLİZ aksanı ile konuşuyordu ki bu bence filmin en büyük sıçış noktasıydı.

Ha ama zaten haftasonu, ben goygoyuna gittim irdelemem diyorsanız, ki deyin, güzel film, eğlenceli.. olmuş yani. Ayrıca dönemin şehirlerini, binalarını, atmosferini de GAVUR YAPMIŞ ABİ...ben jeyk gilenihöL abinin o role pek gitmemiş oldugunu düşünmüştüm ama filmi izledikten sonra bu fikrim değişti.

ayrıca o hançerden-posterde elemançinin sağ elinde- ben de istiyorum, çok güzel, evde duvara asıcam :)))

Legion türkçesi ile kıyamet melekleri posterini görüp gitmek isteyeceğiniz cinsten bir film, konusu da fena değil ama ne yazık ki klişelerle dolu, kendinden önceki benzer konulu filmleri taklit etmekten öteye gidemeyen bir yapım olmuş...

tanrı dünya ve insanlıktan ümidini keserek kıyameti başlatır ancak melek micheal yani bizim deyimimizle mikail, insanlıktan ümidini kesmemiştir ve tanrıya karşı gelerek insanlığı korumak için dünyaya iner. dünyada, amerikada, bir çölün ortasında hamile  bir garson kadının karnındaki çocuk insanlığın tek ümididir...

tataa! garson kadının dogurdugu kurtarıcı muhabbeti direk terminatoru anımsatıyor degil mi? evet kesinlikle, seyredince zaten terminatorden ne denli esinlenmiş oldugunu anlayacaksınız. ama bir terminator olabilir mi bu film? asla!

melekleri insan yapımı silahları kullanırken görmek değişik, zaten en hoş yerlerde kanatlı abilerimizi gördüğümüz sahnelerdi.

tek güzel yanı heykelimsi duruşu ile paul bettany.. aynı zamanda lost'un martin keamy'sini gabriel olarak görmek de değişik ama yine de bence sinemada izlemeye degmez. on üzerinden puanım 6.

Bu iki filmin bir ortak noktası var, başroldeki adam olayı götürüyor... birine geçen cuma birine de dün gittim...

Cuma shutter island'a gittik annemle, o pek beğenmedi ama ben beğendim. bir filme sadece sonu tahmin edilebiliyor diye "kötü" demek haksızlık bence. içinde, gelmiş geçmiş en güzel rüya/kabus sahnelerinden birini barındırıyordu. twist ending ama dikkat derim ben :)

neyse gelelim eyyvah eyvaha. nabim! çok beğendim bu filmi. yok böyle bişey. hiç bu kadar gülmemiştim sinemada. bir de mesela aklımda da kaldı çok güldüğüm şeyler. ama emlakçı sahnesi 1 numaraydı. sonra otobüs. sonra deniz kestanesi :p ay neyse anlatmayayım ama allah aşkına gidin izleyin bu filmi.. yani recep ivedikten falan çok izlensin de daha çok çekilsin böyle filmler. sıcak, içten falan geyiği yapmayacagım ama Ata Demirer süper bir adam ya :) sırf o ağzına burnuna verdiği şekle bile yarım saat gülerim o derece.

dün gece önce 21:45 yahşi batıya sonra da 00:30 seansına sherlock holmes'e gittik.
ve ikisini de çok begendim!

Bir kere, yahşi batı cem yılmazın her filmini sadakatle gidip sinemada izleyen ben'im, en begendigim filmi oldu. ne arog, ne gora, ne hokkabaz yani. ölene dek gülmeyi falan beklemeyin tabi filmden ama, son derece zevkli bir filmdi, 1 saniyesinde bile sıkılmadım. Gerek gora gerek arog, beni ara ara sıkmış, özellikle 2. yarıları bitmek bilmez gelmişti.

 yahşi batı tam anlamı ile eğlenceli bir film. esprilerin çogu basit, kimi yerde de küfüre gülüyorsunuz elbet ama maharet küfrü edende, cidden. cem yılmaz ve zafer algöz %100 güldürüyorlar. gidin, tavsiye ederim.

sherlock holmes'e gelince..uzun zamandır izledigim en iyi filmdi. **dark knighttan beri belki** kesinlikle avatar falan hikaye yani o zevkin yanında. hikaye aşırı sürükleyici, gizemli, merak uyandırıcı, klişesiz, şahane. mesela biz film boyunca kesin bu watson'un manitasından bir numara çıkacak diye kasıldık ama yok olmadı. sherlock holmes'u biz nizamlı tertipli bir adam olarak bilirdik ancak bu filmde karşımıza piç ötesi, nerde aksam orda sabah modunda, patavatsız, pasaklı, üçkağıtçı biri gibi çıkıyor, ayrıca parada pulda da gözü yok!

başlıgı tamamen ibnelik olsun diye böyle yazdım. aslında avatar rezil falan degildi tabi ki. rezilliği anlatayım hemen:

sinemaya gittik. 1 saat 20dk. kadar güzel güzel izledik. fakat sonra film "takılmaya" başladı... zorunlu bir ara verdiler..

döndügümüzde film gene takılıyordu..

ve sonra ne oldu biliyor musunuz?? bir anda film, bambaşka sahnelere atlamaya başladı. sonra nihayet takılmayan yere geldiler, ama tabi ki muhtemelen arada bir yarım saatlik sahne atlanmıştı, alakasız kopuk bambaşka ve muhtemelen filmin sonunda bir yerdi. onca insanın içinde dışarı çıkıp itiraz eden 10-15 kişiden 2si de bizdik. itiraz etmesek o şekilde kopukgacık izleteceklerdi biliyor musunuz!!!

paramızı geri verdiler neyse ki...

 izmir balçova kipa cinebonus rezaleti yani. filmin yarısını ve kopuk kopuk 4-5 sahnesini izlemiş oldum, böyle saçma bişey var mı ya? şansa bakar mısınız...

Avatar ın kendisine gelince, kesnlikle güzel, ama devrim diyorlardı ya, 3d açısından devrim denecek birşey değildi bence.

 Asıl 3d olarak film başlamadan Alice in Wonderland fragmanı izledik ahhh ah o var ya o MÜ-KEMMELDİ!!!

şimdi avatar ın yarısını seyretmişken ahkam kesmeyeyim
ama Alice için ahkam kesebilirim, begenmeyen maldır! umarım siz de o fragmanı izleme şansı bulursunuz 3d olarak..

böyle de igrenc bi geceydi yani 1 saatlik yolu boşu boşuna teptik gösterip vermemek gibi bişey oldu resmen..

Blogırlar aramızda para toplayalım, bence david amca varolan senaryoyu da begenir, indirim bile yapar.
çeksin bence.
müjde ar oynasın gene!

geçen gün goldmax te bir film izledim ama gecenin köründe. uyku tutmamıştı çünkü resmen. böyle bir filmi türklerin yapmamış olmasına derinden üzülsem de, filmdeki lezbiyen öpüşme elleşme sahnelerinin bollugu sebebi ile oldugunu düşünüyorum.

filmin adı beyond the valley of dolls. ahu tugba nın meshur sözde kızlar filmine paralel bir konusu var. ünlü olmak isteyen kızlar ve saplandıkları seks ve uyuşturucu batağı! böhüüü..anneciim.. yok ama, hayalgücünüzün sınırlarını çok zorlamayacak gibi duran bu klişe filmin öylesine grotesk bir sonu var ki, akıllara zarar.