Yer gok, hatta denizdeki balik bile Game of Thrones ile yatip kalktigi icin sevgili okuyucum, tabii ki kitaplarini seneler once okumus gercek bir fanboy olan azize blog sahibeniz olarak bir sezon finali yazisi yazmasam olmazdi. Oncelikle, son iki sezonu gercekten boktan buldugumu belirtmeliyim. Kitap bittiginden beri senarist kalemi ne kusarsa onu yaziyor.(Adam zaten boktan holywood filmlerinin senaryosunu yazmis, Thor falan)

Diziyi (ve kitabi) sevmemizi saglayan o korkunc 'tahminedilemezlik', her an her seyin olabilecegi heyecani artik yok. Olenler geri donuyor, olmeyenler kil payi olumden donuyorlar, karakterler iyice sevgi kelebegi ve karikaturize hale geliyorlar. Sanki burasi, insanlarin kendi oz kardeslerine cinsiyet ayrimi olmadan tecavuz edebildigi, Ramsay Bolton gibi it oglu itlerin karilarini kopeklerine peskes cektigi Westeros degil de, Westeros sevgi yumagi anaokulu. Sezon basinda, Arya'nin aralarinda Ed Sheeran'in da bulundugu bir grup pitrak Lannister askeri ile karsilastigi duygu dolu(!) sahneyi,  Euron Greyjoy'un Theongillerin gemisine ziplayip 'nihahhahah' diye yesilcam kotu adam kahkahasi atmasini, gectigimiz sezon Mrycella olurken Jamie ile 'babam..kizim..' diye cektikleri Isvicre peyniri kokulu sahneyi, veya "hmm gidip canli wight getirelim, hatta at falan almayalim yanimiza, nasilsa Gendry kosar, drangon glasslari da alalim ama once onlari kullanmayiz, maksat isler boka sarsin" dedikleri koskoca bir aptalca plani sayabiliriz. Nasilsa epik film scorelarini basip dragonlari ucurur, karakterleri bakistirir, Tormund'u hound'la atistirir, yine izleyicimizi cekeriz dediler zaar.

Aman neyse. Acikcasi dizinin su an kitabin yarattigi eksenden hizla uzaklasip baska bir seye donustugunu dusunuyorum. Kitapta  gidip Wight getirme gibi bir sacmaligin olacagini dusunmuyorum. Kitabin biraktigi yerde zaten ne Tyrion Dany ile birlikteydi, ne Jon Dany ile. Ne Sansa Bolton'la evleniyor veya karsilasiyor. Brienne oluyor, hatta su an yasayanlarin bir kismi kitapta mevta. Ilk kitabi okudugunuzda zaten Lyanna - Rhaegar olayindan killanip, Bu Jon Snow kesin bunlarin pici, Ned'in degil diyorsunuz. Yani major twist diye dizide satilan seyi azicik kitap okumus biri, ilk kitabi okuyunca az cok tahmin edebilir.

Peki son sezon ne olacak? George R. R. Martin'in soyledigi, bittersweet bir son olacagi. Dizi ve kitap ayni sekilde bitecek, aradaki olaylar farkli olsa bile. Bence Dany veya Jon'dan biri olecek. Orasi kesin! Hala-yegen olmaz arkadasim. Bu ask mutlu bitmez. Dizi icerisinde, Cok kiymetli, adeta butun serinin sebebi hakikati olan Jon Snow'u oldurmezler, yasatirlar, o tahta oturturlar diye dusunuyorum. Dany de cocuk dogururken olur kesin. Nitekim Jon bu son bolumde, 'sana kim hamile kalamazsin dedi?' derken adeta ben koyarsam, olur diyordu halasina. O cocuk olacak arkadas! Jon elinde bebesi ile Iron Throne'a konacak diyorum ben.

Universitenin Twitter'inda gordum, Illustasyon bolumu mezunlarindan biri iki kitap yazmis, ve odul almis.

Hikayeleri, prens olmadan yorumlamis, hosuma gitti. Kizlarin daima erkekler tarafindan kurtarildigi masallardan gina geldiyse birebir!

Umarim Turkce'ye de cevirilir. Kitaplar icin:

https://www.panmacmillan.com/authors/bethan-woollvin 

Ofisteyiz. Arkadasim Remy telefonda Paul'le konusuyor.
Üniversitenin doğal çeşitlilik konulu fotoğraf  yarışmasi oluyor her sene.
Katılan bütün yarışmacıların fotolarini binalardan birine boylu boyunca asmışlar. Remy bana bir şeyler diyor, ben de ona cevap verdikten sonra aklıma az evvel kahve almaya giderken
Paul'un çektiği fotoğrafı görmüşlüğüm geliyor.
Tell Paul I really liked his picture diyorum.
Remy diyor ki, He is asking if you mean he's hot?
Picture ne ulan. Picture ne. İngilizce'yi Vaticanda mı öğrendin babasını satıyım.
Cilem bitmiyor. Paul hemen Skype'dan mesaj atmaya baslıyor

hangi resmim?
must be one where my nose doesn't look too big, diyor. Açıklamamı yapıp kendimi adamın elinden kurtarıyorum
Allahım sana geliyorum!!!!

Ingiltere'de sehirlere sikisip, yoreleri gezmeyen insanlari kiniyorum.Genellikle Londra'da yaşayan insanlar böyle oluyor, Londra'dan kafayı kaldırıp İngiltere kırsalını ve İngilizliği tanıyamıyorlar! Britanya'da yaşayanları ivediklikle gezip dolaşmaya davet ediyorum. İlk başta her yer aynı gibi gelse de daha sonra bölgesel farklılıkları anlamaya başlıyor insan, falan filan.

Guzellikleri bazen gidip gormek gerekiyor, cunku kimsenin bahsettigi yok. Ingilizler kendi ulkelerine pek bayilmiyorlar, konaklama ve yeme icme pahali oldugu icin, ucakla baska yerlere gitmek daha tatli geliyor ve Britanya'da cok gezmiyorlar.

Kaplan is going through #50things list 😸. We flew a kite yesterday at Blickling Hall. #ntchallenge #flyAKite #50thingstodobeforeyoure11andthreequarters #Blickling #ntblicklinghall #nationaltrust #nteastofengland

A post shared by ova incekaraoglu (@meropecik) on Jul 30, 2017 at 6:21am PDT

Is yerinde beni aglatan bir adam vardi, Brendan. Neden aglattigi az asagida, kiz kardesinin hikayesi yuzunden. Brendan Guney Afrikali, su anki is yerimde calismaya basladigimda burada Project Manager'di, yan masamda oturup butun gun inanmakta zorlandigim hikayeler anlatirdi. Ama hepsi de gercekti. Kontrati bitti, yenilemediler. Kulaklari duymuyor adamin. Ben diyeyim 60, sen de 65. Yasi var epey.

Gecen cuma aksami Sainsbury's den cikarken gordum, merhaba dedim. Gozlerini kisarak bana bakti. Sonra tanidi (lanet olsun ki 10 kilo aldim) Aaaa dedi, jet-lag'im (los angeles'tan yeni gelmis)

Amerika bu Trump gerizekalisi geldiginden beri delirdi, falan diye anlatti. Simdi bu arkadasimizin AMCASI ki su an 97 yasindaymis. Zamaninda ucak kacirmis. Kominist falan ayaklarina. Ay adamin hayat hikayesini anlatan film var. Hepsini gostermisti bana, unuttum. Neyse bunu guvenlikte 4 saat tutmuslar. Amcami soruyorlar falan dedi. 97 yasinda, gozu gormuyor,  bir sey hatirlamiyor demis. Cok guldurdu beni.

Bu adamin hayati film gibi. Kizkardesi yazar. Kitabi odul aliyor. Odulun kabulu icin Londra'ya gelirken ucak dusuyor kadin oluyor. (Ilgili haber linki)Ya adamin bunu anlatisindaki o aci, burukluk gozumun onunden gitmiyor. Su an dusundukce bile tuylerim diken diken oluyor. En azindan mutlu oldu diyor. Odulunu almaya giderken. Yazdigi kitapta bir karakteri Brendon'dan esinlenmis. Aciyla ve gururla animsiyor, aglatti beni  is yerinde.

Babasi da cok ilginc bir adam. Is yerinde hep suclulara is verirmis. Yetmezmis, bir de onlara is bulurmus. Cogu da hep de yuzunu kara cikartirmis. Kac kere, hirsizlik yapip gidenler icin basi derde girmis. Bir tanesini de depo gibi bir yerde ise sokmus. Adam orada uyusturucu depolamis falan.. Neler neler. Ama elinden tutup yardim ettigi ve suclu olmaktan kurtulan az da olsa insanlar olurmus. Kendisini elestirenlere, ben bu insanlar icin yapiyorum dermis. Cuma aksami Brendan dedi ki, babasinin yardim ettigi, daha ergenken cocuk cezaevine dusup sonra onun yardimiyla adam olan bir cocuk islerini bayagi buyutmus, basarili bir adam olmus. Simdi Brendan'in babasinin adina vakif kurmus. Cok mutluydu. Cok gururluydu.

Belki yarim saat konustuk. Kaplan bisikletin onunde uyumustu. Sarildim Brendan'a. Keske arada gorussek dedim. Kocaman hayatina bir suru huzun, iki evlilik, bir kac cocuk, bir suru delice ani sigdiran bu guzel adamla kanka olabilmek icin neler vermezdim. Yaz bunlari, bir kitap yaz dedim. Peh! kim okur dedi. Ben okurum ya..Dolu dolu yasamissin adam, acisiyla, tatlisiyla, gulmelerle aglamalarla.

Bir Yorkshire'li Jim, bir de Brendan. Su ulkede gorup hayran oldugum, gormus gecirmisligin mihenk tasi, keske kankam olsa da, ayda bir bulusup kahve icsek dedigim iki super adam. Iyi ki tanismisim onlarla! Iyi ki!

Neden sanki aradaki bu yas farki kanka olmaya engel ki..Ben Brendan'la pub'a gitmek, hosbes etmek, dunya bu insanlarin hatrina donuyor demek istiyorum.