burası "canım peri boklu mutfagım" "pembe hayallerle süslü tarifler" veya "biz yiyoruz ama hiç kaka yapmıyoruz, yaparsak da pembe kaka yapıyoruz" tarzı bloglara döndü farkındayım ama binde bir pasta börek yapıyoruz anılarımıza sokuşturalım müsadenizle...höyt!

ben pişirmesini falan iyi yapıyorum ama ayı yavrusu gibi elimin ayarı yok çevirirken yırttım güzelim hamuru... (yukarda resim ) sağdan şirazesi kayık oldu zavallının...

Esasında bu gece Gülsüm e cupcake yaptık ama cupcake'i hazır muffin hamurundan değil tarife göre yapınca epey bir hamur arttı o hamurla da al sana çakma turta ...armutlu tart mı desem yoksa?

bunlar da ebedi dostumuz kapkekler..cupcake..kapkek..cört...


biyeriniz şişmiyor umarım. şişerse de şişsin baneneeeeeeee yarın iş var ve ben tatilin bitmesini hazmedemiyorum, ühühühühüh.

bir de çok işimiz gücümüz yokmuş gibi 2000 parça yapboz aldık şuan salonun ortasında beyaz çarşafın üstünde... hoş bir popart parçası olarak duvarda yerini alacak ama bitesiye kadar bi tarafımızdan kan gelecek mi ne ?

Bayram tatili sebebi ile cuma günü muhtemelen gezme tozma dünyasında olacagımdan cuma güzelinin misyonunu bayra güzeli olarak güncelleyerek herkeslere iyi bayramlar diliyorum!

Sizce de patisini öptürmek istemiyor mu bu dombil :)

Ben bu şiiri çok seviyorum ya. Öyle böyle değil.(Onur -ah muhsin- Ünlü'nün şiiri bu arada!)  lütfen önyargısız okuyun. bir müslümanım ve itiraf ediyorum şu şiiri gördüğümde yine dinci zırvalarından biri olduğunu düşünmüştüm. okuyunca utandım. resulullah kelimesinin bana olumsuz şeyler çağrıştırmasına sebep olanların tepesine yıldırım düşsün ne diyim!!! 


resulullah süper bir insandı, ben o kadar değilim,
resulullah yolda ebu bekir’i görse ‘es selamu aleyküm ya sıddık’ derdi, 
ben yolda ebu bekir’i görsem tanımam. 
resulullah asla yalan söylemezdi; ben annem ölürken hiç ağlamadım. 
ben annem ölürken çok ağladım çünkü annem 
gırtlağından hırıltılar çıkarırken nasıl terliyordu, görmeliydiniz. 

resulullah azrail’i yolda görse tanırdı; 
ben azrail’i annemin yanında görseydim ona bir çift lafım olurdu, 
derdim ki şimdi yani af edersin ama o sıktığın annemin gırtlağı. 

resulullah olsa ona bunları söylesem o bana gülümserdi; 
o bana gülümserdi ben ona derdim ki, anam babam yoluna feda olsun ey allah’ın resulü; fakat şu koca melek, annemin gırtlağını sıkıyor, bir şeyler yapamaz mıyız? 

resulullah orada olsaydı annemin elini tutardı derdi ki ‘kızım ha gayret!’; 
ben orada olsaydım annemin elini tutardım ve derdim ki ‘anneciğim ölmesen…’ 

ben oradaydım annemin elini tuttum ve dedim ki ‘anneciğim seni ben…’; 
annem döndü bana bir baktı o bakışı görmeliydiniz

resulullah o bakışı görseydi merhametten ağlardı; 
ben o bakışı gördüm haşyetten bayılacaktım ama annem elimden tuttu. 

ne tuhaf, anneler ölürken bile çocuklarının 

anneler ölürken bile çocuklarının ellerini bırakmıyor ne tuhaf… 

resulullah çok şanslı bir insan 
annesi öldüğünde o küçücüktü; 
benim annem öldüğünde ben küçücük değildim, 
zaten şanslı birisi de değilimdir, filmlerim iş yapmaz. 

annem daha yeni öldü fazla uzaklaşmış olamaz! 

olamaz dedim annem son nefesini alıp da vermeyince 
verse de ben alsam onu, içim ferahlasa, siz de görseniz 
resulullah tutsa annemin elinden birlikte geçseler çölü 
nasıl olsa resulullah da ölü annem de ölü.

Kedili manyak karı blogu oluyoruz, az kaldı. ama napıyım, beni hiç sallamayan şu küçük mendeburlara bayılıyorum. itin itin peşlerinden gidip bana baksınlar, değer versinler, sahip bellesinler istiyorum ama olmuyor... Nafile! kedi kendi için yaşamayı, merakla başını derde sokmayı, ekmek teknesine nemrutluk edip kıçına şaplağı yemeyi, pencereden kuşlara bakarken cöttenek aşağıya düşmeyi seviyor. Kedi yaşamayı seviyor, tembelcesine, bencilcesine... bencil dedimse abartmamak lazım, bizden fazlaca değil bencilligi.

Benim gibi çatlakları avlamak için Kedici diye bir dergi çıkarmışlar. Benim 2010 başlarında haberim oldu valla, geç kalmışım. Alıyorum biriktiriyorum. Koleksiyon yapacağım!!!! Milletin kedisinin namusuna göz dikiyorum yok böyle bişey. ağzımın suyu akıyor sayfalar çevrilirken. sadece kedi resmi yok elbette, kedili şiirler, kedili hayatlar, kedili herşeyle dolu bir magazin işte..

Bu fevkalade içi dolu turşucuk dergi tanıtımından sonra kendi asayişimizle ilgili kısa kısa özet geçeyim.

Naz yanımızda stajyer olmaya devam ediyor ve sanırım iş yerinde geçirdiğim en güzel günler, kardeşimin de benimle servise binip işe geldiği günler! bugün süper bir bomba oldu şu kitabın yayıncıları Nazın deviantart sayfasını bulmuşlar, bu kitabın devamı mı ne çıkacakmış orda Nazomun çizimlerini kullanmak istiyorlarmış! havalara uçtuk tabi sevinçten. umarım devamı gelir. kitabın credits kısmında adı geçecek.. copyright ini da ellemiyolar resim aynen naz'a ait kalacak.

Dün Harper's Island isimli gudik polisiye dizisini izledim, 7. bölüme kadar zevk almadım aslında. Esas kız Abby'nin çok hoş giyinmesi ve adanın doğal güzelliği aklımda kalanlar. he, katili de tahmin ettik!!

Önümüzde güzel bir tatil var. bu güzel tatili umarım güzel değerlendirebilirim.. kilo verme ve çalışma açısından. haydi bakalım, herkese iyi bayramlar benden şimdiden!

Cuma güzelimiz bu hafta çizim dersinde oldugundan geç kalmış :p Kendisini stüdyodan apar topar getirttik!!
yiriz ama onu değil mi???
topak olmuş, ayaklarının üstünde oturan kedi gibisi var mı?

http://golgedergi.blogspot.com/2010/08/golge-e-dergi-36-say.html

Gölge E-dergi'nin 36. sayısında "Şeytanı Arayan Kadın" isimli öyküm yayınlandı.  Bu benim ilk öyküm :) heyecanlandım çok.