Kedilerimi çok özlüyorum..hala rüyamda görüyorum onları. çocugum gibi olmuşlardı. baktıklarında anlıyodum dertlerini. dişi olan her kedinin sahibine hissettigi gibi bana bayılmıyodu. ama erkek olan var ya, nasıl köpek gibiydi anlatamam. kıçımın dibinden ayrılmazdı. beraber uyuyalım isterdi. tv izlerken nereye gitsem gelir agzımın içine girerdi. İlk onu vermiştim ben. gitmeden once de artık mehmet iyicene kötüleştigi için odaya kapatıyodum. nasıl çıkmak yanıma gelmek istiyodu. o gözlerini bakışlarını unutamıyorum. tek sevilmek isteyen bi hayvancıktı o.

eşim mehmet te alerji ilk kediyi aldıgımız hafta hapşırıklarla başladı. sonra astım ilaçlarına, bronşitlere, ve defalarca gittigimiz değişik doktorların "bu kedileri vermezsen 45 yaşında ölürsün" ,"cigerlerinde ödem olaşabilir", "kedileri şimdi uzaklaştırsan bile astımın kalıcı olabilir" ve benzeri beyanları bizi gitgide korkuttu.

Alerji deyince insan geçer sanıyor, alerji ismini ciddiye almıyor. ilk zamanlar psikolojik bile oldugunu düşünmüştük. ama 2 bucuk yıl sonra artık zavallı kocam nefes alamıyor, geceleri uyuyamıyordu.. Bir sabaha karşı artık evin içinde soluk alamadıgından çıkıp sabaha kadar balkonda oturmuştu gariban.

Yol yoktu yani, kediler gidicekti, ya da sevdigim adam canından saglıgından olucaktı..Ondan önce tombişimi, kıllımı, müdürümü verdim. o giderken o kadar yıkılmadım biliyomusunuz, bahceli bi eve gidiyodu, hem kısa tüylü kedim bende kalıcaktı. belki onun etkileri daha az olucak diye hayaller kuruyoduk. Bu arada mehmet de benden bile kedi delisi oldugu için bir gün bile ceren atalım şu kedileri demedi.

2-3 ay içinde anladık ki hayal kurmuşuz gerçekten. 1 kedi ile de aynı şeyler devam etti. Sonra bronşit oldu mehmet.. o bronşit bizi kendimize getirdi..hayatında grip olmamış adam yataklara düştü, çok ağır geçirdi çok..Bayram günü hastanelerdeydik hiç unutmuyorum, doktor bize manyak mısınız dedi..Bi kadındı.. ben de kedileri çok seviyorum, ama bu iş böyle olmaz, bu adamın cigerlerinde ödem oluşur, enfeksiyon olur geri dönüşü yok bunun dedi. Sokaga atın demiyorum ama sahip bulun dedi. Ama oracle a aramalarımıza ragmen sahip bulamıyoduk bi türlü..

Bi kere 2 bucuk yaşındaydı, buyumuş bi kediydi, ve cins degildi. bildigin tekirdi işte, sarılı beyazlı tekirli.. kedi arayanlar ya cins istiyolardı, ya da küçük yavru. Sonra birgun annem geldi, dedi ki artık gidiyo bu kedi, kedili bi kadın buldum ona götürüoruz. Bindik arabaya.

Oracle ı evden çıkarttııgım anı unutamıyorum. Gitmek istemiyordu zorla çıkarttım. arabada delirdi zavallı. sürekli miyavlıyordu. hala düşündükçe hüngür hüngür aglıyorum. diceksiniz ki senden ayrıldıgına degil, yaşam alanından uzaklaştıgına paniklemiştir. dogru. ama napıyım, içime işlemiş bikere.

Vardık biz kedili kadına.. aman Allah komşular kadının kedilerini zehirlemişler 1 tane kedi yyok..kedileri ortada serbest gezdigi için rahatsız olmuş vicdansızlar. orda özel büyük bi kolej vardı, annem ben aglarken Oracle i elimden aldıgı gibi kolejin bahcesine attı böyle parmaklıkların arasından ittirip. nefret eder annem kedilerden. ben aglaya bagıra, kapıdaki güvenlikçiye yalvar yakar girdim içeri deli gibi kediyi arıyorum. annem bi yandan diyo ki kızım yapma etme bak burda baska kediler de var. hem büyük bahcesi var tam ona ideal bi ortam. ama ben bırakamazdım ki onu oraya.. yol vardı yan tarafta kaçsa ezilir .. hayatında araba mı gördü, sokakta kedi bile görünce pısıp kalıyordu zavallım.

Ben okulun bahçesinde onu ararken o çoktan dışarı çıkmış ve bizim arabanın altına girmiş. güç bela çıkardım onu ama yani hayatımda o günkü kadar aglamadım ben gözler oldu tenis topu.

Annem dedi ki bu kedi bu gün eve dönmeyecek.. ben o gün annemden yemin ederim bir parça sogudum. kedimizi sokaga atıcaktı..

sonra bindik arabaya, çıktık yola. annem dedi ki, bir köy bulalım köye bırakalım.. baska care yoktu çünkü, hem köyde ezilmezdi, yol ve araba yoktu hem de yiyecek bulurdu diye düşündük. Sonra Allah yardım etti, köy yolunu ararken bir çiftlige rastgeldik. Ordaki kadın -bekçinin karısıymış kendisi- çiftlikte bir sürü kedi oldugunu gösterdi bize. oraya bıraktık oracle'ımızı... sabah ve aksam mama veriyolarmış kedilerle köpeklere.

Ama tabi başta sahip yok, özgürce kırda bayırda tarlada bahçede fink atıyor kediler. Biz 3 defa gittik o çiftlige. evimize uzak baya. 3ünde de göremedik oracle'ı. her gittigimde farklı farklı kediler gördüm hepsi de şişman ve saglıklıydı.

Onu öyle özledim ki...Akşam rüyamda gördüm, ondan yazdım bu yazıyı. Umarım iki kedim de iyidir.. müdür'ü verdigim yerdeki adam onu bursaya giden birine vermiş, o şimdi bursadaymış sözde.. öldüler mi, kaldılar mı bilmiyorum kısaca.

Oracle ı verdigim yerdeki bekçiyi ayda bir arıyordum, kedimiz nasıl diye soruyodum..
ama o da ordan ayrılmış artık başkaları var ve haliyle oracle i tanımıyorlar, bir sürü kedi var burda diyolar.. kızım kimbilir nerde. öldü mü, kaldı mı bilmiyorum, içim parçalanıyor düşününce. işallah öbür dünyada kavuşucam onlara diye düşünüyorum, Allah izin verirse :(

Gece bir kabus gördüm. Annemle beraberiz açık uçsuz bucaksız bi alanda. (ben rüya da olsa kabus da olsa hep annemle takılırım genel olarak böyle uykudayken)
Başımıza bi anda gökten resmen taş yağmaya başladı! Dehset rezil bi ruyaydı. Anlamı ne acaba ya..
ben çok takarım kafama böyle şeyleri, resmen taşlar kafamıza düşmesin diye saga sola kaçışıyorduk, resmen . Rezil ve tanrının gazabının hedefi olabilecek kadar tıyniyetsiz miyiz yoksa birileri mi beddua ediyor anlamadım :(. öhüü bizim semsiyemiz bile yoktu gokten tas yagarkene.. öyle tavuklar gibi kaçıştık valla.

Sevgili ailem, az sayıda dostlarım...hepinizle bu blogu paylastım, hatta açmasını bilmeyene gidip bizzat favorites e ekledim. bak x teyze, buraya tıklayacaksın açılacak diye ögrettim...
ama bunu siz bana gücenip darılın diye yapmadım.
ben bilgisayar mühendisiyim ve bütün gün masa basında bilgisayarın önündeyim. bu yazıları yazmak benim -maksimum -ortalama 10 dakikamı alıyor. bu demek degildir ki günde on dakikamı size ayırmıyorum bi alo demiyorum da, bi 10 dakka ugramıyorum da, oturup blog yazıyorum?
hayır çünkü artık kendime ait bi odam yok işyerinde, bütün gün ara vermek ve kafa dagıtmak için yaptıgım tek sey blog ve bazen de sözlük. yani 3-4 saat çalışıp beynim patlayacak kıvama geldiginde bilg. basından da kalkıp fink atamadıgım için burda girdigim site blogdur, sözlüktür, hurriyet gazetesidir?
buraya neşeli ve uçuk seyler yazdıgım da hayatımın muhtesem gectigi anlamına gelmiyor. bizzat depresif seyler yazdıkça aglayasım ve kaçasım geldigi için inadına salak suluk yazılar yazıyorum.

aksam da hal hatır soramıyorum çünkü eve gidince yıgılıp kalıyorum . yemek yapacak vakit ve enerji olmadıgı için haftanın 3-4 günü çayla tost yiyoruz aksamları. bazı seyleri unutuyorum, ben de farkındayım. ama sarjım bitiyor artık, yaslandım mı bilmiyorum, herseyi idare etmekten cok yoruldum. sabretmenin uzun bir süredir hayatımın ana olgusu oldugunu biliyosunuz. sabretme sürem uzadıkca ben kısalıyorum sanki.
küsmeyin, kızmayın bana. tek istedigim bu.
muck.

yapamıyom, olmuyo.

makina adı sharepoint. ipsi 10.2.0.156
dns te merope tanıttırdım ping merope diyince 10.2.0.156 yı getiriyo.

sharepointin gerzek access mappinglerine ne komam lazım? DNS ayarından baska ayar gerekiyomu, bide gidip web application settinglerini de editlemem gerekiyo mu? bi bilen yardım etsin deliricem.ciyyyaak

istedigim: http:\\sharepoint yazınca gelen sitenin artık nerden yazarsam yazıyım http://merope diye gelmesi
mesela yarattıgım dokuman kutuphanelerine falan da oyle gitsin. bi ara yapar gibi oldum http://merope yazınca gidiyodu siteye ama altlara girince gene sharepoint oluyodu.. sinir oluyom ya!!!gıcık microsoft, ne dokumanın var ne biseyin fak yu!


not: düzelttim bu sorunu
access mappings'e sıfırken edit public url's diyoruz,
default a kendi adını yani makinenin adını ekliyoruz
intranet e istedigimiz domain adını (bu adın dns kaydını yaptırıyoruz elbette - ya bu da devlet dairesi gibi oldu, git buraya kayıt yaptır git şuraya kayıt yaptır) ..oluyoree

Ben var ya çocukken çok salaktım. böyle ayran budalası gibi dizileri-filmleri izler izler, ordaki kadınlara ay ne güzel kadın, adamlara ay ne yakışıklı adam diye hayran olur, resimlerini çizer o resimlerde onları evlendirir tertemiz yuvalar kurar mini mini çocuklar dogurturdum. ve böyle mal bir hayal dünyasında yogrulup giderken holivud un çirkinliklerinden bi haber, bu dizilerde hellehöş olan insanları gerçek hayatta da sevgili sanırdım..

benim için bir erkekle bir kadının beraber olması hala inanılmaz önemli bişeydir; yani insanların break up sex, make up sex /merhaba sex diye tanımlamış oldugu cima çeşitlerini benim aklım almıyor. bence seks çok özel bişeydir, ve mümkünse bir kişiyle paylaşılmalıdır, öyle ayak üstü veya sırf anlık zevk için yapılmamalıdır. neyse benim bu tutucu kafa yapım konumuzun dışında, konumuz eskiden Sıcak Takip diye yayınlanan dizi...tropical heat veya sweating bullets olarak da bilinir bu. Kanal 6 da oynardı dimi bu dizi.. aksamları verirlerdi.

bir erkek bir de dişi dedektif vardı ve kadın çok ama çok güzeldi dimi.(yukarıda görüldügü gibi) o benim için bir prensesti be, kızıl saç beyaz ten, oo pastel boyalarımla az mı çizdim onu ben bacak kadar veletken? hem o zamanlar böyle yok botoks yok estetik bilmemneleri de çok fazla olmadıgından sanıyorum ki daha bir dogal güzeldi bu kadıncagız.

İşte efendime söyliyim bu kadın dedektifimiz Sylvia ne kadar derli toplu düzgün ve yöntemli bi insansa erkegimiz Nick de o kadar sallapati düzensiz aksam orda sabah burda bi insandı. Bir yerden tanıdık geldi mi? evet bravo, mavi ay. Tropical bir mavi ay çakması ile karşı karşıya olsak da ben bu diziyi mavi aydan daha çok begenmiştim yalan degil.

Başlıcam eurovizyona.. ne yarışmaymış arkadaş aylar önceden vırvırı boyunu aştı. Vakit gibi bi gazete ve onun okuyucuları yaşıyo bu ülkede, kalkıp doğalgazdan ölen gençlerin arkasından atıp tutuyorlar. haberlerde hala eurovision dan bahsediliyo..

Bu ülkenin demokratik insanları nerede? kendi halinde eğlenen yılbaşını kutlayan insanları cadı/kafir/bokpüsür ilan edip yakmalarını mı bekliyoruz tepki vermek için?

habervaktiymiş, vakitmiş bu oluşumlar ve okuyucuları bizimle aynı ülkede yaşıyor aloo. adamların düşüncelerini okumak bile benim tüylerimi diken diken ediyor, hiçbir mazereti olabilir mi?? ben müslümanım, bir mümin Allah'ın yarattıgı insan ne olursa olsun kim olursa olsun öldü diye sevinir mi yahu?? hiç mi evlat acısı tatmadınız, hiç mi saygınız yok ölene? hiç mi Allah korkunuz yok?

ben bu gençlere rahmet, ailelerine Allahtan sabır diliyorum, ben olsam tazminat davası açarım. Yaşamasın bu vakit gazetesi bu ülkede. diyanet el atsın bu olaaya yahu. Ayıp, günah, yazık diyorum yetmiyor kelimeler bu rezilliği anlatmaya.

Ha, bütün bunların örövizyonla ne alakası mı var? hani tantanası hiç bitmiyor ya, hani bu ülkede milyonlarca igrenc olay olurken biz 1 tane şeyin peşine düşeriz ya ondan. neden önemli orovizyon? ülkeyi tanıtmak için!!

lan ben daha kendi ülkemi tanımıyorum ki, kime tanıtıcaksın, zaten dünya tanısa ne olur sen bu adamları T.C. topraklarında yaşattıktan sonra. kızlı erkekli yılbaşı kutlamak günahmış , bir yandan içki içenleri döve döve terbiye etmeye çalışıyo elalem.. nerde kaldı eurovision.

Bizim çolugumuz, çocugumuz, kardesimiz, anamız babamız, yılbaşı kutlayamaz, içki içemez, yaparlarsa gebermeyi hak ederler. adamlar buna inanmış, bunu savunuyolar yahu! bu kadar ciddi bir sapıklık varken ortada, örövizyonda birinci olsak neyimize?? dünyaya reklamımızı yapa yapa bitiremedik anasını satıyım. şu adamlar bu ülkede ürememiş türememiş, bu zihniyeti yaşatamamış olsaydı da, dünya varsaydı bizi tanımasaydı. Tanımasaydı daha iyi oglum, kıyıda köşede kalalım, kendi halimizde yaşayalım işte. istemiyorum, tanımasınlar, bu radikal dinci bile demeye agzımın varmadıgı sapık zihniyetler, burda durmasınlar.

kürkçü dükkanımdan öyle utandım ve bunaldım ki artık,
bütün tilkilerimi alıp gitmek istiyorum.
kürk diye bişeyin olmadıgı meyve kokan yerlere.